سەرەکی » ئەدەب - سێبەر و سایە » له‌ دیوانی وشه‌كانی دوای ماڵئاوایی “كه‌ژاڵ ئیبراهیم”ەوە

خوێندنه‌وه‌یه‌كی ره‌خنه‌سازی

له‌ دیوانی وشه‌كانی دوای ماڵئاوایی “كه‌ژاڵ ئیبراهیم”ەوە

د. نازم حه‌مه‌د سوه‌یداوی- ئەنبار
لە عەرەبییەوە:دڵشاد ئه‌حمه‌د

ئه‌گه‌ر هاوار له‌ ژن هه‌ڵسا وه‌ك خوێندنی كه‌ڵه‌شێر سه‌ری بڕن” ئه‌مه‌ وته‌ی “فرزده‌ق”ه‌ كه‌ له‌سه‌ر ژن وتویه‌تی. ژن شیعرێكی ووت به‌ڵام نه‌خوێندرایه‌وه‌ ،”فرۆید” ئه‌ڵێ “ژن كیشوه‌رێكی تاریكه‌”كاتێ ئه‌م كیشوه‌ره‌ ده‌دۆزیته‌وه‌ زۆر زه‌حمه‌ته‌ له‌شوێنی “ناسنامه‌كه‌ی” بزانین “له‌به‌رئه‌وه‌ی ئه‌زموونێكی ره‌نگاو ره‌نگه‌ له‌بیری مرۆڤ .له‌ئه‌گه‌ره‌ زۆره‌كان .یان باشتر بڵێن ژن وێنه‌یه‌كی گه‌شه‌و ئاوێنه‌ی جۆراوجۆرن ،وروژێنه‌رێكی جێگیرن. به‌ڵام هه‌میشه‌ نوێ و تازه‌گه‌ری .
ئه‌وەی”فرزده‌ق” له‌باره‌ی “كه‌ڵه‌شێر”ه‌وه‌ ده‌ڵێ، كێڵگه‌یه‌كی رێبه‌ری سه‌رسوڕهێنه‌ره‌،شته‌كان ده‌جوڵێنێ و نهێنیه‌كان ،ئاشكرا ده‌كه‌ن. هونه‌ریانه‌ شێوه‌ ی كاری تابلۆیه‌یكی هونه‌ری به‌ وشه‌ ئه‌ڕازێنێته‌وه‌ له‌ناو ئه‌مانه‌دا ،نامه‌یه‌كی ره‌مزییه‌.هه‌موو ماناكانی ناوه‌وه‌و شێوه‌شی له‌ئامێز ده‌گرێ.
یه‌قین ده‌ڵێم”كه‌ژاڵ”كێشه‌یه‌كه‌ پێویسته‌ له‌سه‌ر “الفرزدق” كه‌شیكاریه‌ك بكات رازیمان بكات بۆگه‌یشتن به‌ قه‌ناعه‌ت پێكردنی كه‌ده‌ڵێن”هه‌ڵاوێردی ته‌لیسم و ده‌لیلی ئه‌وه‌ی غایب نیه‌ له‌م شاعیره‌ كورده‌ ژنه‌”.ئه‌مه‌ش پێكهاته‌ی حاڵ و مه‌رجێكی پێویست له‌مه‌رجه‌كانی ده‌قه‌ شیعره‌كانی ،موباله‌غه‌نیه‌ گه‌ر بڵێن كه‌ قه‌سیده‌كانی “كه‌ژاڵ ” دۆزینه‌وه‌یه‌كی راسته‌قینه‌ی ژنانه‌یه‌ له‌كوردستانی عێراق ،موفره‌داتی زمانه‌كه‌ی به‌شی سه‌ره‌كی نیه‌ له‌په‌یكه‌ری ته‌عبیری هه‌ست كردن و به‌س. به‌ڵكوو له‌وه‌ دوورتره‌ ،پریاسكه‌كه‌شی مانای مه‌به‌ستیدار و ده‌لاله‌تی ته‌قینه‌وه‌ له‌ گرژی و گه‌رمی عیشق و شاعیریه‌تی به‌هه‌ق.ده‌بینرێت.
هه‌تا ده‌سپێكی قه‌سیده‌كه‌ی عیباره‌تێكه‌ له‌گوتارێكی ئاڕاسته‌كراو له‌وه‌وه‌ بۆئه‌و،به‌و مانایه‌ “كه‌ژاڵ” له‌چاوتروكانێكدا جۆرێكه‌ له‌به‌ربه‌ره‌كانی ئه‌وی تر”خوێنه‌ر” ده‌بێ ته‌سلیمی بێ.
زۆربه‌ی قه‌سیده‌كانی ئه‌م ژنه‌ شاعیره‌ تێڕوانینێكه‌ له‌وێنه‌ی ئاڵۆزو بزركاو لای خوێنه‌ر. زۆر ئه‌سته‌مه‌ نهێنیه‌كانی به‌ئاسانی بدۆزیته‌وه‌ له‌به‌رئه‌وه‌ی بینای قه‌سیده‌كانی كردووه‌به‌زمانێكی “مه‌جازی” ده‌گمه‌ن هه‌موو كه‌ره‌سه‌ جوانیه‌كانی كه‌ ده‌قه‌كانی پێ داڕشتووه‌ ،ئه‌چێته‌ فه‌زای هه‌ڵوێستی جیاجیاو وزه‌ی
“ئیحایی” وپه‌یوه‌ندیه‌ مه‌جازه‌كانه‌وه‌ له‌گه‌ڵ واقعی ده‌ره‌وه‌.
بۆیه‌ لێره‌ له‌سه‌رمانه‌ كه‌ په‌نا به‌رین بۆ هزرێكی گریمانه‌یی، وه‌ك هه‌ناسه‌ی جوانی و نهێنیه‌كانی ده‌قه‌ كه‌ ئه‌كاته‌وه‌ له‌و بونیاده‌ی كه‌ قه‌سیده‌كه‌ی له‌سه‌ر بنیات ناوه‌.
قه‌سیده‌ی “دیوانی وشه‌كانی دوای ماڵئاوایی” هه‌موو دۆسیه‌كانی هزرو یاده‌وه‌ری ئه‌كاته‌ گوڵزارو، به‌رده‌وام ئه‌بێ له‌نامه‌كانی به‌هه‌ستێكی ناوازه‌ بۆهه‌موو خوێنه‌رانی. وه‌ك باڵنده‌یه‌ك به‌ئاسمانا ته‌ی ئه‌كات. تاكوو هه‌ناسه‌ی نیشتنه‌وه‌ بدات .بۆیه‌ به‌روونی ده‌بێت بڵێم و ،وای بۆده‌چم یاده‌وه‌ری ئه‌م ژنه‌ شاعیره‌ كه‌لێوان لێوه‌ له‌ئه‌ندێشه‌ی ره‌ها ،كه‌قه‌ره‌بوویه‌كی هوشیارانه‌یه‌ له‌رابردوو بۆ گردبوونه‌وه‌ی جه‌نگه‌كان. ئه‌مه‌ ئه‌وه‌مان ده‌خاته‌وه‌ یاد كه‌شاعیره‌ كۆچه‌ره‌كان “هیجره‌ت كردووه‌كان” كه‌به‌دوای لۆژیكی یاده‌وه‌ری “زاكیره‌” دا ده‌گه‌ڕێن تاكوو شتێ ئاسوده‌یان بكات . شیعر ئاماده‌ ده‌كه‌ن وه‌ك ئامرازێك بۆئازاری ون بوون.
ئه‌م شیعرانه‌ رێنمایمان پێده‌دا كه‌به‌قوڵی بیربكه‌ینه‌وه‌ بۆخوێندنه‌وه‌ی.
“كه‌ژاڵ” ته‌نهاییه‌كه‌ی ره‌گێكه‌ چووه‌ به‌ناخیداو پاسپۆرتی هاتووچۆی پێداوه‌ بۆ مه‌مله‌كه‌تی خاك له‌وخاكه‌دا باخچه‌كان تێدا شین بوون ،گوڵه‌گه‌نم و گوڵ” له‌وخاكه‌ی “كه‌ژاڵ” سه‌ری هه‌ڵداوه‌.
ئه‌مه‌ رێبه‌رێكه‌ بۆعاشق بوونی كێڵگه‌و مه‌زراكان ،كه‌زۆر پاكژانه‌ به‌ره‌و لای به‌رائه‌ت ده‌گوزه‌رێ ،ئه‌وجا بڵندده‌بێته‌وه‌ وه‌ك بڵندی چیاكانی كوردستان.
هه‌موو رۆژێ له‌دره‌ختی باڵاتا
به‌شه‌ونمی به‌ربه‌یانی نه‌شئه‌ی دڵت
خۆم ده‌گۆڕم
ده‌بم به‌كه‌ناریه‌كی پڕ له‌گوڵ
ده‌بم به‌باخچه‌یه‌كی قه‌شه‌نگی ته‌ڕو پاراو
له‌هێلانه‌یه‌كی بچووكی رۆحمه‌وه‌ بۆت ده‌خوێنم
ئه‌م بێ ده‌نگ بوونه‌ لێی كه‌ دیالۆگه‌كانی تێدا حه‌شارداوه‌ راسته‌وخۆته‌نها بۆ یاده‌وه‌ریه‌كه‌ هه‌ناسه‌ی ته‌واو بدات.ئه‌مه‌ ته‌نها ده‌لاله‌تێكه‌ له‌نێوانی دوو “رۆح” شێوه‌یه‌كی دوانه‌یی هه‌یه‌ كه‌چاوی له‌سه‌ر ئه‌م گۆشه‌یه‌ داناوه‌و بۆته‌ هێلانه‌یه‌كی بچووك پڕه‌ له‌”حه‌نینێكی ” ون. به‌شێوه‌یه‌ك كه‌ روبه‌روو ئازاره‌كانی ئه‌خاته‌ روو كه‌ خوودی مرۆڤایه‌تی ،تووشی بووه‌ له‌هه‌موو كات و شوێنێكدا .
قه‌سیده‌كه‌ به‌رده‌وام روونتر ئه‌بێته‌وه‌ تاكوو دڵنیایی بدات به‌هێزی “مێینه‌” بۆنۆژه‌ن كردنه‌وه‌ی ناخی ماندووی له‌رێگه‌ی دانانی په‌یوه‌ندییه‌ هه‌میشه‌یه‌كان له‌گه‌ڵ “هیوا”ئاوات” بۆ به‌رزڕاگرتنی نرخی ژیان و له‌ كاتێكی زه‌مه‌نیدا وای لێ دێ . ئه‌یه‌وێ لۆژیكی هاوسه‌نگی بخوڵقێنێ بۆخودی خۆی. تاكوو دوباره‌ ده‌ست به‌ژیان بكاته‌وه‌.
ئه‌مه‌ مانای ئه‌وه‌یه‌ ئه‌م قه‌سیده‌یه‌ بونه‌وه‌رێكی زیندووی گه‌ڕۆكه‌ ،شێوه‌ ره‌هه‌ندێكی ئه‌ندێشه‌یی فراوانی پێ ئه‌دات. كه‌كیانێكی مه‌عریفیه‌ .سنوور نیه‌ له‌توانای ئه‌م شاعیره‌ بۆ له‌دایك بوون ،بۆ شێوه‌كاری
بۆ”ته‌ئویل” ،به‌هێزی تاك لای ؟
“كه‌ژاڵ” كه‌ش و هه‌وایه‌كی گونجاوی ره‌خساندووه‌ بۆ قه‌سیده‌كانی و خۆی خستۆته‌ ناو روبه‌رێكی روداوه‌كان .
“كه‌ژاڵ” بۆخودی خۆی ،مه‌ڵبه‌ندێكی هه‌ستی دروست ده‌كات له‌ فه‌له‌كدا ده‌سوڕێته‌وه‌.
كاتێ كه‌ زویرو نیگه‌ران ده‌بێ له‌و واقیعه‌ تاڵ و هه‌ناسه‌ ساردیه‌ی “جه‌نگ” كه‌ ئه‌بێته‌ نه‌یار بۆ واقیع په‌یوه‌ندیه‌ تێك چووه‌كان كه‌ جه‌نگ به‌رهه‌می هێناوه‌.هه‌ندێ شتی بێ مانای كۆكردۆته‌وه‌ هه‌تا بۆته‌ هێزێكی فشار له‌سه‌ر زمان .له‌به‌رئه‌وه‌ “كه‌ژاڵ”ته‌نها شیعرێكی “موجه‌ڕه‌د” نانوسێ ،به‌ڵكوو بۆئه‌وه‌ ئه‌نوسێ تاكوو ته‌نها ئاوێنه‌ی ،بێ هیوای و هه‌ناسه‌ ساردی بێت. ئه‌م هه‌موو بۆچوونانه‌ وای له‌”كه‌ژاڵ” كردووه‌ یاده‌وه‌ری ئاپۆرابێ ،ناوه‌كان زۆربێ ،كه‌ وای له‌ئه‌ندێشه‌ی كردووه‌ ببزوێ و، شتێكی پڕ له‌ئه‌گه‌ره‌كان بچنێته‌وه‌ .
ئه‌م كۆگا مه‌عریفیه‌ كه‌ پاڵنه‌ره‌ له‌زه‌مه‌نی به‌یه‌كا چوون هاتووه‌ كه‌نیشتمان به‌شی تیایه‌.
وه‌كوو هه‌ناسه‌ به‌زۆر كێشراوه‌كانی گه‌له‌كه‌م
له‌دووریتا باڵنده‌كان له‌ جریووه‌ ده‌كه‌ون
مناڵه‌كان له‌ پێكه‌نین ده‌تۆرێن
دڵداره‌كان بێ ژوان و ئه‌وین ده‌بن
ئه‌ی گه‌وره‌ترین ئه‌وین و دڵداری بێ‌ ژوان
شێوه‌ی كۆمه‌ڵایه‌تی و نامۆ بوون لای “كه‌ژاڵ “به‌ربه‌ستێكی ده‌رونیه‌ له‌ده‌وری ئه‌م و ئه‌وی تردا ده‌خولێته‌وه‌ ئه‌م هه‌ڵوێسته‌ ئه‌بێته‌ وروژاندنی قه‌ناعه‌ت لای “كه‌ژاڵ” كه‌ خۆ به‌ده‌سته‌وه‌دانی روكه‌شی تیایه‌ به‌ره‌و سنورێ له‌ پاشه‌رۆژ.به‌روونی دیاره‌ كه‌ كرداره‌ كۆبوه‌كان له‌م ده‌قه‌دا ئه‌وه‌یه‌ كه‌ سروشتی ململانێیه‌كان كه‌شف ده‌كات كه‌خوود ئازاری پێوه‌ ده‌چێژێ. له‌به‌رئه‌وه‌ی شاعیران مل ناده‌ن چونكه‌ شیعر ئه‌دایه‌كی سه‌ر لێوانه‌ له‌نێوان شاعیر ته‌واو نابێ و ئه‌م ده‌یڵێ .گوێگریش گوێی بۆراده‌دێرێ له‌به‌رئه‌وه‌ وه‌زیفه‌ی شیعر لای “كه‌ژاڵ” گه‌یاندنی نامه‌یه‌كه‌ كه‌ له‌ دووتووێ كه‌ی زۆر كاریگه‌ری و هه‌ژێنی ناخه‌ له‌گه‌ڵ هێزی ده‌ربڕین ئه‌مه‌ش مانای وایه‌ كه‌ كۆبوونه‌وه‌ی هه‌مووئه‌و په‌یوه‌ندیه‌ كاریگه‌ریانه‌یه‌ لای شاعیر.كه‌له‌گه‌ڵ واقع ده‌دوێ به‌هه‌موو دیدگای پێچراو به‌به‌رگی ساڵانی هه‌ناسه‌ ساردی ،ئێمه‌ش به‌رامبه‌ربه‌”كه‌ژاڵ” كه‌ موعاناتێكی زۆری هه‌یه‌ و له‌گه‌ڵی ژیاوه‌ .كه‌گوندیانه‌و گوندنشینانه‌ سروشتی وابووه‌ له‌گه‌ڵ به‌رائه‌تی منداڵی .
ئه‌مه‌ ناوه‌وه‌ی “كه‌ژاڵ “بووه‌ كه‌ له‌گه‌ڵ مه‌رگه‌ساتی “هه‌ڵه‌بجه‌”هه‌ڵی كردووه‌ ئه‌و “هه‌ڵه‌بجه‌”خنكاوه‌و ئه‌میش له‌گه‌ڵی خنكاوه‌ .ته‌ماشای منداڵان ده‌كات كه‌هاوار بۆ مه‌رگ ده‌كه‌ن .سۆزو عاتیفه‌ به‌خۆیه‌وه‌ ده‌به‌ستێ تاكوو خۆرێك ببینێ به‌سه‌ر كوردستانه‌كه‌یدا هه‌ڵهاتووه‌. هیچ شتێك له‌”كه‌ژاڵ” نایه‌ت ته‌نها”به‌رائه‌ت” و بیره‌وه‌ری هێنده‌ پڕبووه‌ .سیخناخ بووه‌ له‌یاده‌وه‌رییه‌ تاڵه‌كان و مانای قه‌یرانه‌ ته‌ماویه‌كان.
ئه‌م شاعیره‌ واده‌یبنین كه‌ هاوكێشه‌كان ئاوه‌ژوو ده‌كات له‌كاتێكدا وێنه‌ی خۆشه‌ویسته‌كه‌ی ئاماده‌ ده‌كات .له‌به‌رده‌م ده‌روازه‌كانی چاوی .تاكوو شێوه‌یه‌ك له‌غه‌زه‌ل دابمه‌زرێنێ ئاماژه‌كانیش ناشارێته‌وه‌ له‌ده‌قه‌ شیعریه‌كه‌یدا كه‌ پڕه‌ له‌هیوا كه‌ڵه‌كه‌بووه‌كان.

گه‌ر بۆم بكرێ
زۆر بچووكت ده‌كه‌مه‌وه‌
وه‌كوو باڵدار
گه‌ر نه‌توانم له‌گه‌ڵتا بێم
خۆ ده‌توانم
په‌ڕێكی باڵات بدزم و بیده‌م
له‌یه‌خه‌و به‌رۆكم
ئه‌م شاعیره‌ ره‌غبه‌ت ده‌هێنێته‌وه‌ لای خۆی بۆئینتیمای یه‌كێكی دی ،كێشه‌كان به‌ره‌و په‌یوه‌ندییه‌كان راده‌كێشێ كه‌خه‌می یه‌كه‌مینیه‌تی . له‌وانه‌شه‌ ئه‌مه‌ به‌هۆی په‌ی بردن بێ به‌ خۆشه‌ویستی تاكوو
ده‌ی په‌ڕێنێ له‌ته‌نهایه‌ بێ چرپه‌كه‌ی “كه‌ به‌گشت هێزی مێشكیه‌وه‌ وه‌ری گرتووه‌ ئه‌مه‌ش لۆژیكی شیعر شتێكه‌ له‌ شته‌كان نه‌ك هه‌موو شته‌كان بۆیه‌ ده‌بینین “كه‌ژاڵ” ده‌چێته‌ قووڵایی جیهانه‌كه‌و به‌ره‌و جیهانێكی دی .ویست و ئاره‌زوو بۆ شۆڕشه‌كه‌ی به‌ده‌ست ده‌خاته‌وه‌ ئه‌م هه‌سته‌ فه‌لسه‌فیه‌ له‌دایك بووی هه‌سته‌ ناسه‌ركه‌وتوه‌كانه‌ له‌گه‌یشتن به‌ماناكان .هه‌ندێ جار ئه‌مە پێچه‌وانه‌یه‌كه‌ كه‌ “كه‌ژاڵ” پێی گه‌یشتووه‌ پله‌ی ئینتمایی و یه‌كگرتن له‌گه‌ڵ خۆشه‌ویسته‌كه‌ی دابین ده‌كات .مه‌به‌ست لێره‌ ئه‌وه‌یه‌ كرداری هوشیاری جێگیر ده‌كات كه‌ پێویسته‌ له‌سه‌ر “خوود”ته‌عبیری لێ بكات.
ئاماده‌یی “نه‌فس” ئاماده‌یه‌ لای “كه‌ژاڵ” ئه‌مه‌ش وای لێهاتووه‌له‌ “منی باڵا” مه‌له‌ بكات و غه‌رق بێ كاتێ قسه‌ ی له‌سه‌ر ده‌كرێ به‌ لۆژیكی كۆمه‌ڵ به‌كه‌می. ئه‌وجا ده‌یڵێین كه‌سایه‌تی به‌تایبه‌تمه‌ندی ته‌واوه‌وه‌ باسی لێ ده‌كرێت.
زۆربه‌ی ده‌قه‌كانی “كه‌ژاڵ” ره‌شپۆشن رێچكه‌ی گۆڕان له‌ م ده‌قانه‌ بینای تێكهه‌ڵكێشراون له‌گه‌ڵ وه‌زیفه‌ی جۆراوجۆر. وه‌ په‌یوه‌ندی تووندوو تۆڵ له‌هه‌موو ئاسته‌كانی سیاقی كه‌سێكی”من”و كۆمه‌ڵایه‌تی ئه‌وی تر كرداری گه‌یاندنی جوانكاریه‌ به‌و ئاراسته‌ دوانیه‌ .به‌راستی ئاماده‌یه‌ به‌هێزه‌وه‌ .وشه‌ په‌خشانیه‌كانی ده‌هێنێ تاكوو شێوه‌یه‌كی گه‌شی ته‌عبیری لێ دروست بكات به‌ رازاندنه‌وه‌ی وێنه‌كان كه‌ “كه‌ژاڵ” به‌وشه‌ وێنه‌ی ده‌كات. به‌هێڵی به‌یانی ده‌ی چێنێ. خۆی ده‌گرێ به‌ مه‌عریفه‌ی سه‌ركه‌وتوو له‌هونه‌ری مه‌به‌ست .

نازانم تۆ ده‌ته‌وێ
سه‌ره‌تای وه‌رینی
ورشه‌ی گه‌ڵاكانی پایز بیت و
هه‌ناسه‌ی ئازار بپشكوێ
نازانم بۆده‌ته‌وێ
وه‌رزی جریوه‌ی به‌هاربیت و
بزه‌و خه‌نده‌یه‌ك بتگرێ
ئه‌م وێنه‌یه‌ كه‌ “كه‌ژاڵ”خوڵقاندویه‌تی وای ده‌بینم ته‌عبیرێكی گه‌ش بێ له‌ حاڵه‌تی موعاناتی خۆی ئه‌وه‌نده‌ی تر به‌رجه‌سته‌كردنێكی به‌هێزبێ بۆ پاشه‌رۆژ. به‌هه‌موو ئه‌و چاوه‌ڕوانیه‌ی كه‌ ده‌یكات بۆهه‌ڵهاتنی مانگ به‌جوانی له‌ئاسمانی كوردستانیه‌كه‌ی.
یاده‌وه‌ری “كه‌ژاڵ” پڕه‌ له‌خه‌ون ،كه‌ده‌یه‌وێ له‌ئاسمانی ته‌مه‌نیدا بیهێنێته‌دی، وه‌كردوشیه‌تی و هێناویه‌دی .به‌ڵام ئاماژه‌ی بیروڕای ئاڵۆزمان بۆده‌نێرێ كه‌شه‌پۆل ده‌دات هه‌میشه‌ له‌خه‌یاڵدا.
خه‌وش نیه‌ كه‌ بڵێن ته‌وزیفی خۆشه‌ویسته‌كه‌ی كه‌ رووپۆشی ده‌كات بۆئه‌و ژینگه‌یه‌ی كه‌”كه‌ژاڵ” شیعری تێدا ده‌نووسێ .ئه‌مه‌ش په‌رده‌ لاده‌دا له‌سه‌ر ئه‌وه‌ی چه‌ند مه‌ودای ماوه‌ی هه‌یه‌ له‌ گه‌یشتن به‌ ئامانج به‌ ته‌عبیرێكی ره‌مزی ره‌ها .پێداویستی ده‌لیلی گه‌وره‌یه‌ بۆ زۆربه‌ی قه‌سیده‌كانی “كه‌ژاڵ” کەگوێگر سه‌رخۆش ده‌كات به‌رێگای سۆفیگه‌ری بۆپه‌ڕینه‌وه‌ له‌ بونگه‌رایی و ژانه‌كانی هه‌ڵده‌ماڵێ و ده‌ڵێ..
من كزه‌بام ،زۆر خۆش ده‌وێ
وه‌كوو كاتژمێره‌كه‌ی ژوور سه‌رم
شنه‌ی شه‌ماڵ له‌گه‌ڵ خۆیا دێنێ
ئه‌وه‌ی كزه‌و شنه‌ی شه‌ماڵی نه‌بینیبێ
نازانێ سه‌ر چاوه‌ی عه‌شق
له‌كوێوه‌ سه‌ر ده‌ردێنێ

print

وڵامێک بەجێ بهێڵە

بەبێ پۆستی ئەلکترۆنی ناتوانی لێدوان بنووسیت *

*

x

هەواڵێ هاوشێوە

ئێستاش نەمدیەوە

مارف عومەر گوڵ ئەو باڵندەیە لە دڵی مندا هێلانەی کردوە ...