سەرەکی » ئەدەب - سێبەر و سایە » دەزوولەی خەیاڵ

کورتە چیرۆک

دەزوولەی خەیاڵ

مه‌حمود نه‌جمه‌دین

میزه‌ڵانه‌كه‌ به‌ره‌و ئاسمان بڵند بووه‌وه‌، كابرا ده‌ستی‌ به‌ ده‌زووله‌كه‌وه‌ گرتبوو، له‌ خواره‌وه‌یش ژنه‌كه‌ی‌ به‌هه‌ردوو ده‌ستی‌ قاچی‌ راستی‌ توند گرتبوو، هاواری‌ له‌مێرده‌كه‌ی‌ ده‌كرد «ده‌ستی‌ لێبه‌رده‌، پیاوه‌كه‌ مه‌ترسه‌ ئه‌وه‌نده‌ به‌رز نه‌بووه‌ته‌وه‌ تاوه‌كو له‌كه‌وتن بترسی‌.» كابرا حه‌په‌سابوو، نه‌یده‌وێرا ده‌ستی‌ لێ‌ به‌ردا وه‌كی‌ بڵێی‌ له‌حه‌لحه‌له‌ی‌ ئاسماندا بێ‌ و ئه‌وه‌یش كه‌ ده‌ستی‌ پێوه‌گرتبێ‌ په‌ڕه‌شووت بێت نه‌ك میزه‌ڵان، ده‌زووله‌ی‌ باریكی‌ لێ‌ ببوو به‌سیمی‌ ترومبێل راكێشان. ژنه‌كه‌ی زۆری‌ هه‌وڵدا، لێ‌ ئه‌و به‌گوێی‌ نه‌كرد، له‌سه‌ره‌وه‌ڕا سه‌یری‌ ده‌كرد و ده‌یگوت» ژن ده‌بێ‌ گوێی‌ لێ‌ بگری‌، به‌ڵام نابێ‌ به‌قسه‌ی‌ بكه‌یت.» ژنه‌كه‌یشی‌ هاواری‌ لێ‌ كرد» كابرا له‌كه‌لی‌ شه‌یتان وه‌ره‌ خوارێ‌ و ته‌نیا له‌مه‌دا به‌گوێم بكه‌.» نه‌خێر سوودی‌ نه‌بوو. ده‌ستی‌ له‌ده‌زووله‌كه‌ به‌رنه‌دا و ژنه‌كه‌یشی‌ هه‌ستی‌ كرد پێیه‌كانی‌ له‌سه‌ر زه‌وی‌ نه‌ماوه‌، له‌ترسا قاچی‌ مێرده‌كه‌ی‌ به‌ردا « مێرد خۆشه‌ویسته‌، لێ‌ رۆح شیرینتره‌.» كابرا ساكابوو، ده‌تگوت له‌قووڵایی ئاسمانه‌ توند توند ده‌زووی‌ میزه‌ڵانه‌كه‌ی‌ گرتبوو، سه‌یری‌ خواره‌وه‌ی‌ ده‌كرد و له‌ترسا هێزی‌ هاوار كردنیشی‌ نه‌بوو، وایده‌زانی‌ ئه‌گه‌ر هاوار بكات ده‌كه‌وێته‌ خوارێ‌! وه‌كو ئه‌وه‌ی‌ به‌ددان ده‌زووی‌ میزه‌ڵانه‌كه‌ی‌ گرتبێ‌. هێشتا زۆر به‌رز نه‌ببووه‌وه‌، ژنه‌كه‌ی‌ له‌خواره‌وه‌ هاواری‌ بۆ ده‌كرد «مه‌ترسه‌ ده‌ست به‌رده‌، مه‌ترسه‌، زۆر به‌رز نیت.» ئه‌و نه‌یوێرا ده‌ست به‌ردات و میزه‌ڵانه‌كه‌ش ورده‌ ورده‌ به‌رز ده‌بووه‌وه‌ بۆ ئاسمان.
له‌ خواره‌وه‌ بووبوو به‌هاتو هاوار خه‌ڵكه‌كه‌ هه‌موو به‌ساكاوییه‌وه‌ سه‌یریان ده‌كرد، منداڵه‌كه‌ی‌ كه‌ هێشتا له‌ ترسناكی‌ دۆخه‌كه‌ حاڵی‌ نه‌ببوو، هاوار ده‌كرد» باوكه‌ گیان له‌ ئاسمانه‌.. باوكه‌ گیان تۆ بۆچی‌ میزه‌ڵانه‌كه‌ی‌ منت برد؟.» ژنه‌كه‌ له‌ پشته‌وه‌ شه‌پازلله‌یه‌كی‌ له‌ منداڵه‌كه‌ی‌ سره‌واند و به‌ گریانه‌وه‌ گوتی‌ «ئه‌مه‌ هه‌مووی‌ به‌زمی‌ تۆ بوو، مێشكی‌ سه‌رت بردین میزه‌ڵان میزه‌ڵان فه‌رموو ئه‌وه‌ش به‌زمی‌ میزه‌ڵان، خوا ده‌زانێ‌ باوكت له‌ كوێ‌ ده‌نیشێته‌وه‌!؟.» ژنه‌ به‌هه‌موو لایه‌كدا هاواری‌ پاڕانه‌وه‌ی‌ ده‌كرد، تاوه‌كو هێزی‌ فریاكه‌وتن به‌كۆپته‌ری‌ بچووك بۆی‌ هه‌ستان، به‌ڵام ئه‌و گه‌یشته‌بووه‌ قووڵایی ئاسمان. كۆپته‌ره‌كان دوانیان له‌ دووره‌وه‌ پێش و پاشیان لێ‌ گرتبوو، یه‌كێكیش لێی نزیك ببووه‌وه‌، به‌ڵام ده‌بێ‌ وریابن چون هه‌وای‌ په‌روانه‌ی‌ كۆپته‌ره‌كه‌ له‌وانه‌یه‌ میزه‌ڵانه‌كه‌ بته‌قێنێ‌ و كابرا بكه‌وێته‌ خواره‌وه‌. بۆیه‌ ده‌بوو زۆر وریابن، لێ‌ كابرا و میزه‌ڵانه‌كه‌ به‌جۆرێك به‌ره‌و قوڵایی ئاسمان به‌رز ده‌بوونه‌وه‌، نه‌ك كۆپته‌ر، فرۆكه‌ی‌ گه‌وره‌ و كه‌شتی‌ ئاسمانیش پێی‌ نه‌ده‌گه‌یشته‌وه‌.
میزه‌ڵان به‌رده‌وام له‌ به‌رزبوونه‌وه‌دا بوو، كابرا له‌سه‌ره‌وه‌ سه‌یری‌ خوارێی‌ ده‌كرد، له‌ عه‌زره‌تا قاچه‌كانی‌ له‌نێو بۆشاییدا له‌قه‌ فرتێیان ده‌كرد، وه‌كو ئه‌وه‌ی‌ پایده‌ر لێبده‌ن. میزه‌ڵان ئه‌وی‌ بۆ مه‌مله‌كه‌تێكی‌ دیكه‌ برد، ورده‌ ورده‌ له‌چاوی‌ خه‌ڵكی‌ سه‌رزه‌وییه‌وه‌ بچووك ده‌بووه‌وه‌ و هێنده‌ی‌ پێ‌ نه‌چوو به‌ یه‌كجاری‌ ونبوو. وه‌ختێ‌ كابراش سه‌یری‌ خواره‌وه‌ی‌ ده‌كرد و چاوی‌ بۆ ژن و منداڵه‌كه‌ی‌ ده‌گێڕا و نه‌یده‌بینین، فرمێسك له‌چاوه‌كانییەوە دابارین‌، گریانی‌ دابڕان له‌خێزانه‌كه‌ی‌ و گریانی‌ ترسێك، كه‌ نه‌یده‌زانی‌ ئه‌و میزه‌ڵانه‌ له‌عنه‌تییه‌ بۆ كوێی‌ ده‌بات. بۆ كیشوه‌ری‌ ئه‌مریكا؟ بۆ دوورگه‌ی‌ باڤن؟ بۆ تێبت؟ بۆ چین؟ بۆ ئۆقیانووسی‌ ئه‌تڵه‌سی‌؟ نازانێ‌، چاره‌نووسی‌ به‌نده‌ به‌شۆڕبوونه‌وه‌ی‌ میزه‌ڵانه‌ مۆره‌كه‌وه‌، جارێ‌ وا به‌ئاسمانه‌وه‌یه‌ و به‌ هه‌ردوو ده‌ستی‌ ده‌زوو‌ی‌ باریكی‌ میزه‌ڵانه‌كه‌ی‌ گرتبوو، له‌گه‌ڵ ئه‌وه‌ی‌ زۆر ده‌ترسا و تووشی‌ سه‌رسوڕمانیش بووبوو، ئاخر سه‌یره‌، زۆر سه‌یره‌ پیاوێكی‌ تێكسمڕاوی‌ قه‌ڵه‌و هێنده‌ سووكه‌ڵه‌ بووبێ‌ میزه‌ڵانێكی‌ بچووك و ده‌زووله‌یه‌ك بۆ قوڵایی ئاسمانی‌ ده‌به‌ن و به‌رده‌وام به‌ره‌و به‌رزی‌ ده‌یبه‌ن، میزه‌ڵانه‌كه‌ ئه‌وه‌نده‌ بڵندبووه‌وه‌ كابرا وای‌ هه‌ست كرد خه‌ریكه‌ له‌مانگ نزیك ده‌بێته‌وه‌، به‌ڵام وه‌ختی‌ سه‌یری‌ خواره‌وه‌ی‌ ده‌كرد باڵه‌خانه‌ به‌رزه‌كانی‌ ده‌بینی‌، ئه‌و خه‌یاڵه‌ی‌ هه‌ڵده‌وه‌شایه‌وه‌ و له‌دڵی‌ خۆیدا ده‌یگوت «ده‌ی‌ ئه‌گه‌ر وایه‌ ئه‌و باڵه‌خانانه‌ چین؟ مانگ كوا ئه‌وه‌نده‌ له‌زه‌وییه‌وه‌ نزیكه‌؟!»
به‌هه‌ردوو ده‌ستی‌ ده‌زووەكه‌ی‌ گرتبوو، ترسی‌ قرتانی‌ ده‌زووله‌كه‌ یان ته‌قینی‌ میزه‌ڵانه‌كه‌شی‌ هه‌بوو، كاتێ‌ بیری‌ له‌ ته‌قینی‌ میزه‌ڵانه‌كه‌ ده‌كرده‌وه‌ دڵی‌ ته‌نگ ده‌بوو، ته‌زوویه‌ك به‌جه‌سته‌یدا ده‌هات، به‌ڵام دڵی‌ به‌شتێكیش خۆش بوو ئه‌گه‌ر میزه‌ڵانه‌كه‌ به‌ ئاڕاسته‌ی‌ شاخێكی‌ به‌رزدا بڕوات، ئه‌میش ئه‌و كاته‌ ده‌توانێ‌ ده‌ستی‌ لێ‌ به‌ربدات، وه‌كو ئه‌وه‌ی‌ له‌سه‌ربانی‌ خانوویه‌كی‌ گڵ بێ‌ و خۆی‌ بۆ سه‌ر لوتكه‌ی‌ شاخه‌كه‌ هه‌ڵده‌دات له‌وانه‌یه‌ تۆزێك عه‌زێتی‌ ببێت، سه‌ری‌ بشكێت، قاچی‌ بشكێ‌ یان له‌جێ بچێ‌، به‌ڵام نامرێت و به‌ ئاسانی‌ رزگاری‌ ده‌بێت و پاشان ورده‌ ورده‌ به‌شاخه‌كه‌دا دێته‌ خوارێ‌ و ده‌كه‌وێته‌ سه‌ر شه‌قامێكی‌ گڵ، هێواش هێواش به‌ره‌و ئاوه‌دانی‌ هه‌نگاو ده‌نێ‌، چاو بۆ كه‌سێك ده‌گێڕێ‌ تاوه‌كو پرسیاری‌ لێ‌ بكات ئێره‌ كوێیه‌؟. به‌ڵام كه‌س دیار نییه‌، گوێی‌ پێنادات، ئه‌وه‌ كه‌ی‌ كێشه‌یه‌ گرنگ رزگاری‌ بوو، هه‌ر ده‌گاته‌وه‌ ماڵێ‌. گرنگ ئه‌وه‌یه‌ له‌و میزه‌ڵانه‌ نه‌فره‌تییه‌ رزگاری‌ بوو، به‌ڵام نییه‌ له‌به‌ختی‌ ئه‌و شاخ نییه‌، له‌هیچ شوێنێكه‌وه‌ شاخ دیار نییه‌، سه‌رهه‌ڵده‌بڕێ‌ هه‌ور دیاره‌ و سه‌ر شۆڕده‌كاته‌وه‌ باڵه‌خانه‌ ده‌بینێ‌، میزه‌ڵانیش له‌ بۆشایی ئاسماندایه‌ و تادێت به‌رزتر ده‌بێته‌وه‌. نه‌گبه‌تی‌ ئاوهایه‌، ئه‌و چاوه‌ڕێی‌ شاخێكی‌ به‌رز بوو، تاوه‌كو له‌ سه‌ر لووتكه‌كه‌ی‌ له‌نگه‌ر بگرێت، كه‌چی‌ میزه‌ڵان ئه‌وی‌ بۆ سه‌ر ده‌ریا برد. له‌ ئاسمانه‌وه‌ سه‌یری‌ خواره‌وه‌ی‌ كرد شیناییه‌كی‌ به‌رینی‌ بینی‌ زۆر ترسا، به‌جارێك زه‌نده‌قی‌ چووبوو، هه‌ستی‌ كرد له‌سه‌ر ده‌ریای‌ ناوه‌ڕاسته‌ دڵنیاش نییه‌، له‌وانه‌یه‌ ئیجه‌ بێ‌، له‌وانه‌یه‌ ده‌ریای‌ ره‌ش بێت. ئه‌و چوزانێ‌ له‌و به‌رزییه‌وه‌ به‌چیدا بزانێ‌ رێی‌ تێده‌چێ‌ زه‌ریای‌ هیندی‌ بێت.
كابرا سه‌یری‌ خواره‌وه‌ی‌ ده‌كرد به‌جارێك رۆح ده‌گه‌یشته‌ كونه‌ لووته‌كانی‌ و ده‌گه‌ڕایه‌وه‌ بۆ شوێنی‌ خۆی. تووشی‌ چی‌ بووم؟! خوایه‌ خۆ له‌ تۆوه‌ نزیكم ده‌ستێكت درێژ بكه‌ و قیروسیا بۆ لای‌ خۆتم هه‌ڵكێشه‌. ئاخر ئه‌مه‌ چۆن مردنێكه‌؟! خوا گیان ده‌با مردنه‌كه‌ی‌ منیش وه‌كو كابرای‌ سه‌رخۆش بوایه‌، شه‌وێ‌ به‌سه‌ر خۆشی‌ خه‌وت و به‌یانی‌ وه‌ختێ‌ هۆشی‌ هاته‌وه‌ ده‌مێك بوو مردبوو، یه‌عنی‌ كه‌ هۆشی‌ هاته‌وه‌ لێره‌ نه‌بوو، ته‌شریفی‌ هێنابوو بۆ دیوانی‌ جه‌نابتان. ئێستێ‌ من نازانم ده‌كه‌ومه‌ زه‌ریاوه‌ و ده‌تاسێم، یان ده‌كه‌ومه‌ خوارێ‌ و تاشه‌ به‌ردێك مێشكم ده‌ته‌قێنێ‌، یان هه‌روا به‌م ئاسمانه‌وه‌ ده‌مێنمه‌وه‌؟.»
له‌م بیركردنه‌وانه‌دا بوو جارێكی‌ تر سه‌یری‌ خواره‌وه‌ی‌ كرد، هێشتا له‌سه‌ر ده‌ریابوو، له‌دڵی‌ خۆیدا گوتی‌» به‌خوا ئیش له‌ده‌ریاش ده‌رچوو، زه‌ریایه‌، جا نازانم زه‌ریای‌ هندییه‌، ئه‌تڵه‌سییه‌.» به‌ هه‌ردوو ده‌ستی‌ ده‌زووەكه‌ی‌ گرتبوو، شتێك به‌خه‌یاڵیدا هات، خۆ ئه‌و مه‌له‌وانێكی‌ باشه‌، چه‌ندین جار ده‌ریاچه‌ی‌ دووكان و رووباری‌ سیروانی‌ به‌مه‌له‌ بڕیوه‌، جا سیروان له‌كوێ‌ زه‌ریا له‌كوێ‌؟!. ئه‌مه‌ نه‌سیروانه‌ و نه‌دووكانه‌، دیجله‌ له‌چاویا گه‌ڕاوه‌كه‌ی‌ خۆرماڵه‌، فورات لە چاویا چەمی باسەڕایە. زه‌ریای‌ به‌رین و بێ‌ ئه‌مسه‌ر و ئه‌و سه‌ره‌، هێنده‌ قووڵه‌ كه‌س به‌بنه‌وانی‌ نه‌گه‌یشتووه‌، هه‌ر كه‌سێكیش گه‌یشتبێ‌ نه‌هاتووه‌ته‌ سه‌رێ‌ و بووه‌ به‌خۆراكی‌ ماسی‌ و قڕش و نه‌هه‌نگه‌كان، ده‌شێ‌ ئێستا له‌بنه‌وانی‌ ئه‌و زه‌ریا به‌رینه‌دا چه‌ندین كه‌شتی‌ تێكشكاوی‌ پڕ له‌زێڕ و ئه‌ڵماس و مه‌رجان و خشڵی‌ گرنبه‌های‌ سه‌ده‌كانی‌ رابردوو هه‌بن، رۆحی‌ هه‌زاران كۆچبه‌ری‌ په‌ڕه‌وازه‌ و هه‌زاران جه‌نگاوه‌ری‌ جه‌نگه‌ گه‌وره‌كان له‌بنی‌ ده‌ریادا تاساون. ئاوی‌ سوێری‌ ده‌ریا وه‌كو قه‌وزه‌ خوساندوونی‌.
كابرا بیری‌ ده‌كرده‌وه‌ و له‌به‌ر خۆیه‌وه‌ ده‌یگوت» قه‌یدی‌ چییه‌ ده‌ستی‌ لێ‌ به‌ر ده‌ده‌م، كاتێ‌ كه‌وتمه‌ ناو ئاوه‌كه‌وه‌ به‌عاقڵانه‌، سه‌ر له‌خۆم ناشێوێنم و به‌خێرایی له‌بنی‌ بنه‌وه‌ی‌ زه‌ریاكه‌وه‌ به‌مه‌له‌ به‌ره‌و سه‌رێ‌ دێمه‌وه‌. به‌س به‌خوا ئه‌وه‌ش ترسناكه‌ له‌وانه‌یه‌ نه‌هه‌نگێك بمخوا. خۆ له‌م زه‌ریا به‌رینه‌دا سه‌دان جۆر گیانداری‌ ترسناك هه‌یه‌. ناگه‌مه‌وه‌ سه‌رێ‌ و ده‌بم به‌خۆراكی‌ یه‌كێكیان.» كابرا ده‌ستی‌ له‌و خه‌یاڵه‌ش به‌ردا و چاوه‌ڕوان مایه‌وه‌ تاوه‌كو ده‌رفه‌تێكی‌ باشتری‌ بۆ هه‌ڵكه‌وێت و میزه‌ڵانیش جارێ‌ به‌ سه‌ر زه‌ریادا ده‌ڕوات، زه‌ریای‌ به‌رینیش ته‌واو بوونی‌ نییه‌. ئه‌ویش وا جارێ به‌ئاسمانه‌وه‌یه‌، ترس و بیركردنه‌وه‌ هیلاكی‌ كردبوو، هه‌ستی‌ كرد خه‌وی‌ دێت، چه‌ند جارێك خه‌ریك بوو خه‌وی‌ لێده‌كه‌وت و له‌ترسا راده‌چڵه‌كی‌، بۆ ئه‌وه‌ی‌ به‌بێ‌ ترس سه‌رخه‌وێك بشكێنێ‌، به‌وریاییه‌وه‌ ده‌زووله‌كه‌ی‌ له‌مه‌چه‌كی‌ راستی‌ به‌سته‌وه‌ و به‌ده‌ستی‌ چه‌پیشی‌ توند مه‌چه‌كی‌ راستی‌ له‌و شوێنه‌ی‌ ده‌زووه‌كه‌ی‌ پێوه‌ به‌ستبوو گرت، ئه‌وجا بێترس و بیم لێی خه‌وت، تاوێكی‌ باش خه‌وت و كاتێ‌ چاوی‌ كرده‌وه‌ و سه‌یری‌ خوارێی‌ كرد ده‌شتێكی‌ بۆر و به‌رینی‌ بینی‌. ئه‌و هه‌رگیز چاوه‌ڕێ نه‌بوو وا زوو زه‌ریا تێپه‌ڕێنێ‌، به‌ڵام تێی په‌ڕاند. وای‌ هه‌ست كرد سێ‌ شه‌و سێ‌ رۆژان خه‌وتبێ‌، ده‌نا زه‌ریای‌ به‌رین وا زوو ته‌واو نه‌ده‌بوو.
له‌سه‌ره‌وه‌ وشكانییه‌كی‌ بۆری‌ بینی‌ پتر له‌بیابان ده‌چوو» ئه‌ی‌ خوایه‌ گه‌یشتمه‌ دۆزه‌خ؟ ئێره‌ كوێیه‌؟.» دیسان بیری‌ له‌وه‌ كرده‌وه‌ ده‌ست له‌میزه‌ڵانه‌كه‌ به‌ردات، ئه‌گه‌ر وابكات چی‌ رووده‌دات؟ «خۆ لم وه‌كی‌ ئاو نه‌رمه‌ و ترسناكیش نییه‌، پتر له‌ ئیسفنجێكی‌ نه‌رم ده‌چێ‌.» خه‌یاڵی‌ كرده‌وه‌ ئه‌گه‌ر خۆی‌ فڕێداته‌ خوارێ‌ له‌وانه‌یه‌ ئاوا هه‌شت نۆ مه‌ترێك به‌رز ببێته‌وه‌ و دیسانه‌وه‌ بكه‌وێته‌ سه‌ر دۆشكه‌ ئیسفنجه‌كه‌ و ته‌واو رزگاری‌ ده‌بێت، هیچ شوێنێكی‌ ناشكێت. به‌ڵام دیسانه‌وه‌ ترسێك دڵی‌ گوشی‌، ئه‌ی‌ ئه‌گه‌ر كه‌وته‌ سه‌ر تاشه‌ بەردێك، خۆ له‌به‌ختی‌ ئه‌وه‌وه‌ نزیكه‌ له‌ناو ئه‌و لمه‌دا تاشه‌ بەردێك هه‌بێ‌ و ئه‌میش له‌و بیابانه‌ به‌رینه‌دا بكه‌وێته‌ سه‌رتاشه‌ بەرده‌كه‌» جا له‌بیابان تاشه‌ به‌ردی‌ هێنده‌ گه‌وره‌ هه‌یه‌؟!. ئه‌ی‌ بۆ نییه‌؟! وه‌ڵڵا تاشه‌ به‌ردی‌ لێیه‌، دڕكی‌ عاگولی‌ لێیه‌، خۆ بكه‌وم به‌سه‌ر تۆپه‌ڵێك دڕكدا وه‌كو نه‌شته‌ر له‌ت له‌تم ده‌كات. جا ئه‌گه‌ر ئه‌مه‌ بیابانی‌ سه‌ماوه‌ بێت، ئاسه‌واری‌ ده‌بابه‌ و جێبی‌ سه‌ربازیشی‌ لێیه‌..وه‌ڵڵا ده‌بێ‌ بڵێم سه‌د خۆزگه‌م به‌ زه‌ریا. «
ئه‌ی‌ باشه‌ وا به‌سه‌لامه‌ت رزگاری‌ بوو و گه‌یشته‌وه‌ سه‌ر زه‌وی‌ پاشان له‌و بیابانه‌ به‌رینه‌دا چی بكات؟ چۆن بگاته‌وه‌ به‌ ئاوه‌دانی‌؟ خۆ هه‌ر له‌تینوێتیدا ده‌خنكێ‌، ئه‌ی‌ چاره‌؟ له‌ ده‌ریادا ده‌خنكێ‌ و له‌ بیاباندا هه‌ر ده‌خنكێ‌؟!. نانا جارێ‌ ده‌ستی‌ لێ به‌رنادات و چاوه‌ڕێ ده‌كات. له‌و بیركردنه‌وانه‌یابوو، مله‌ قووتێیه‌كی‌ كرد و له‌پێشی‌ خۆی‌ روانی‌، شاخێكی‌ به‌رزی‌ بینی‌، زۆر دڵخۆش بوو، له‌خۆشیدا هاواری‌ كرد و له‌ده‌نگی‌ خۆی‌ راچڵه‌كی‌ وه‌كو ئه‌وه‌ی‌ ئه‌گه‌ر هاوار بكات میزه‌ڵانه‌كه‌ ده‌ته‌قێ‌. میزه‌ڵانه‌ مۆره‌كه‌ ئه‌وی‌ به‌ره‌و لای‌ شاخه‌كه‌ برد و نزیك بووه‌وه‌ له‌ لوتكه‌ی‌ شاخه‌كه‌ و ده‌ستی‌ به‌ردا و به‌خێرایی وه‌كو ئه‌وه‌ی‌ له‌ترومبێلیكه‌وه‌ كه‌ خێراییه‌كه‌ی‌ له‌سه‌د و چل به‌ره‌و ژوور بێت خۆی‌ هه‌ڵدا و تلاوتل كه‌وته‌ خوارێ‌ و پشتی‌ به‌ر تاشه‌به‌ردێك كه‌وت، ئه‌گه‌رچی‌ عه‌زێتی‌ زۆر بوو، به‌ڵام تا سه‌عاتێك نه‌یتوانی‌ راستبێته‌وه‌، له‌سه‌ر گازی‌ پشت كه‌وتبوو. پشوویه‌كی‌ باشی‌ وه‌رگرت و پاشان هه‌ستایه‌وه‌ و هێواش هێواش به‌شاخه‌كه‌دا هاته‌ خوارێ‌، دوای‌ سێ‌ سه‌عات گه‌یشته‌ دامێنی‌ چیاكه‌ و سه‌رێكی‌ به‌رز كرده‌وه‌ و سه‌یری‌ لووتكه‌ی‌ شاخه‌كه‌ی‌ كرد، بزه‌یه‌ك كه‌وته‌ سه‌ر لێوی‌، منداڵكه‌ی‌ قۆڵی‌ راكێشا و گوتی‌ «باوكه‌ باوكه‌ گیان میزه‌ڵانم بۆ بكڕه‌.» كابرا به‌ بیستنی‌ وشه‌ی‌ میزه‌ڵان راچه‌نی‌، به‌تۆنێكی‌ توڕه‌ گوتی‌» نه‌خێر میزه‌ڵان نییه‌، بێده‌نگ به‌، میكانۆت بۆ ده‌كڕم.» ژنه‌كه‌ی‌ گوتی‌ «ده‌ی‌ ئه‌و حه‌زی‌ له‌میزه‌ڵانه‌.» كابرا به‌توڕه‌ییه‌وه‌ گوتی‌» حه‌زی‌ لێیه‌تی‌، حه‌زلێیه‌تی‌.. چاوی‌ ده‌رده‌هات، بۆی‌ ناكڕم، بابه‌ به‌و حاڵه‌ی‌ رزگارم بوو.»

print

وڵامێک بەجێ بهێڵە

بەبێ پۆستی ئەلکترۆنی ناتوانی لێدوان بنووسیت *

*