سەرەکی » ئەدەب - سێبەر و سایە » به‌ ئاسمانی پاریسه‌وه‌

کورتەچیرۆک

به‌ ئاسمانی پاریسه‌وه‌

محه‌مه‌د فه‌ریق حه‌سه‌ن

ده‌ركه‌وتنی ژنێكی شان و مل رووت، پرچ ره‌ش، روو گه‌ش، به‌ده‌م زه‌رده‌خه‌نه‌وه‌، له‌سه‌ر پیاده‌ڕۆی شه‌قامێكی خاوێن و باوێنی پاریس هاوكات بوو له‌گه‌ڵ دره‌وشانه‌وه‌ی رووی عیسا، به‌ ئاسمانی شاره‌كه‌وه‌.
« من كاسۆلیكم، نه‌ مه‌ینۆشم نه‌ سیگاركێش. من هامشۆی كه‌نیسه‌ ده‌كه‌م و مرۆڤێكی ئاینیم.»
ژنه‌ به‌ده‌م زه‌رده‌خه‌نه‌وه‌ چاوه‌ ره‌شه‌كانیشی ده‌بریقانه‌وه‌. رووشی له‌ شارۆ- ی هاوگه‌شتم بوو وه‌ختێ وه‌های گوت. هه‌ر به‌ شوێن قسه‌كانی ئه‌ودا، به‌ ئاسمانی روونی پاریسه‌وه‌ له‌ چوارچێوه‌ی گه‌واڵه‌ هه‌ورێكی سپیدا رووخساری مه‌سیح ده‌ركه‌وت. عیسا، نتم سه‌رنجی شار و رووباری سێن- ی ده‌دا. ژنه‌، له‌گه‌ڵ جووڵه‌ی گه‌ردنیدا پرچیشی ده‌جوڵاو به‌ په‌نجه‌ ئاماژه‌ی بۆ ئه‌و مۆتۆرسایكله‌ كه‌نار گرتووانه‌ كرد، كه‌ شارۆ پێیان سه‌رسام بوو. چه‌ند هه‌ناسه‌یه‌ك پێش ده‌ركه‌وتنی ئه‌و، له‌ چه‌ند لایه‌كه‌وه‌ به‌ كامێرای ئایفۆنه‌كه‌ی وێنه‌ی گرتبوون. ژنه‌، ئه‌ڵقه‌یه‌كی زێڕی به‌ سه‌ری دوو په‌نجان گرتبوو گوتی:
« من هۆ له‌وێ، لای ئه‌و مۆتۆرسایكله‌ ئه‌م ئه‌ڵقه‌یه‌م دۆزییه‌وه‌. زانیشم هی تۆیه‌ كوڕه‌لاو. له‌وانه‌یه‌ تۆ له‌ پاریس ئه‌م ئه‌ڵقه‌ نایابه‌ت كڕیبێت. فه‌رموو، با پیرۆز به‌ خۆت بێت كوڕه‌ لاو. وه‌ك وتم، من كریستیانی كاسۆلیكم.»
له‌و ده‌مه‌دا، رووخساری مه‌سیح له‌ چوارچێوه‌ی گه‌واڵه‌ هه‌وره‌ سپییه‌كه‌دا داده‌كشاو نزیك ته‌لاره‌كان ده‌بووه‌وه‌. روویه‌كی نوورانی، توێژاڵێك خه‌م، تا سه‌ر لێوه‌كانی هاتبوو. چه‌ند چاوم به‌ ئاسماندا گێڕا، ته‌نیا ئه‌و گه‌واڵه‌ هه‌وره‌ شیرییه‌م به‌دی كرد. ئه‌ڵقه‌ تۆكمه‌كه‌ی نێوان په‌نجه‌كانی ژنه‌یش، له‌به‌ر هه‌تاوی مانگی ئاب ده‌چریسكایه‌وه‌. ژنه‌ ئاماژه‌ی بۆ دیوی ناوه‌وه‌ی ئه‌ڵقه‌كه‌ كرد و به‌ ئینگلیزییه‌ تێكشكاوه‌كه‌ی له‌سه‌ری رۆی:
« وه‌ختێ سه‌یری عه‌یاره‌كه‌یم كرد زانیم پارچه‌یه‌كی گرانبه‌هایه‌!»
شارۆی هاوگه‌شتم نه‌یتوانی سه‌رسووڕمانی خۆی بشارێته‌وه‌، گوتی:
سوپاس بۆ هه‌ستی جوانت خانمه‌كه‌. ئه‌وی ڕاستی بێت من ئه‌ڵقه‌م له‌ په‌نجه‌دا نه‌بووه‌، تا لێم بكه‌وێت. ده‌زگیرانداریش نیم!»
ئه‌و زیاتر ده‌ست و په‌نجه‌ی به‌ ئه‌ڵقه‌ی بۆ شارۆی هاوڕێ و هاوگه‌شتم درێژكرد. به‌ده‌م زه‌رده‌خه‌نه‌وه‌ ئه‌برۆ باریكه‌كانیشی به‌رزو نزم ده‌جووڵان، گوتی:
« هیی تۆیش نه‌بێ با پیرۆز به‌ تۆ بێت. هه‌ڵیبگره‌ بۆ شایییه‌كه‌ت. بیرت بێت من كریستیانی كاسۆلیكم و ته‌ماحی زێڕ و زه‌مبه‌رم نییه‌.»
منیش چاوێكم له‌ ده‌ست و په‌نجه‌ی خرپن و به‌ ئه‌ڵقه‌ی ژنه‌ی پرچ ڕه‌ش و چاوێكیشم له‌ رووخساره‌ نوورانییه‌كه‌ی ئاسمانی پاریس بوو. رووی عیسا مه‌ینه‌تبار دیاربوو. ره‌نگه‌ له‌و ساته‌ په‌ڕجووئامێزه‌دا، بێجگه‌ له‌ ژنه‌ی كاسۆلیك و شارۆ، ته‌واوی دانیشتوانی پاریس به‌رز روانیبێتیان و سه‌رسامی لێكدانه‌وه‌ی ئه‌م ده‌ركه‌وتنه‌ بووبن، كه‌ ره‌نگه‌ دوا په‌ڕجووی مه‌سیح بووبێت.
ئه‌و خانمێكی ته‌مه‌ن نزیكه‌ی سی ساڵانی خانومانی باڵابه‌رزی گه‌نمڕه‌نگی كه‌مێك گۆشتن بوو. به‌ توێی ته‌نوره‌ی گوڵ وردی كاڵه‌وه‌… دواجار شارۆ به‌ روویه‌كی تێكه‌ڵ له‌ شه‌رم و دوودڵییه‌وه‌ لێی وه‌رگرت. ئه‌ڵقه‌كه‌ ئیتر له‌ نێوان په‌نجه‌كانی شارۆوه‌ ده‌دره‌وشایه‌وه‌. ئه‌و سه‌رنجی نووسینه‌ هه‌ڵكۆڵراوه‌كه‌ی دیوی ناوه‌وه‌ی ده‌دا و پێده‌چوو لێی حاڵی نه‌بێت. منیش هیچم لێ هه‌ڵنه‌كڕاند. ته‌نانه‌ت له‌ چاویلكه‌كه‌شم كه‌وتمه‌ گومانه‌وه‌. خانمی كاسۆلیكیش خواحافیزی لێ كردین و له‌نێو ئاپۆرای خه‌ڵكدا ون بوو. ئێمه‌ به‌ده‌م پیاسه‌وه‌، له‌ دوكانی زه‌ڕه‌نگه‌رێك نزیك ده‌بووینه‌وه‌، وه‌ختێ خانمی كاسۆلیك په‌یدابووه‌وه‌. هێشتا پاشماوه‌ی زه‌رده‌خه‌نه‌یه‌كی ته‌نكیش به‌سه‌ر لێوه‌ گۆشتنه‌ سووره‌كانیه‌وه‌ مابوو. گه‌ردنی به‌ لاره‌وه‌ گرت، پرچیشی به‌و لایه‌دا رژا، به‌ شارۆی وت:
« من شه‌رمیش ده‌كه‌م بیڵێم. بڕوا بكه‌ن هێشتا به‌رچاییم نه‌خواردووه‌، به‌ڵكو سێ یورۆم بده‌یتێ، ته‌نیا سێ یورۆ!»
وه‌ختێ به‌رز رووانیم، سه‌دان پۆسته‌ری رووخساری مه‌سیح، وه‌رببوونه‌ ئاسمانی پاریس و روویان له‌ شاره‌كه‌ بوو. مه‌سیح وه‌ك له‌ پرسه‌ی مریه‌می دایكیدا بێت، خه‌م له‌ رووی ده‌باری. چ من چ شارۆ، كه‌ تازه‌ به‌ په‌ڕجووه‌كه‌ی زانیبوو سه‌رمان له‌ گه‌ڕانه‌وه‌ی خانمه‌كه‌ و یه‌سووع سووڕمابوو. شارۆ جزدانه‌كه‌ی له‌ گیرفانی دواوه‌ی پانتۆڵه‌كه‌ی ده‌رهێناو پێنج یورۆییه‌كی بۆ درێژ كرد. ژنه‌ به‌ سوپاسه‌وه‌ لێی وه‌رگرت و ئه‌وه‌نده‌ی بڵێی یه‌ك و دوو له‌ چاو ون بوو. له‌وه‌دا بوو زه‌ڕه‌نگه‌ره‌كه‌ دوكان دابخات كاتێ شارۆ ئه‌ڵقه‌كه‌ی پیشان داو لێی پرسی:
« رات له‌سه‌ر ئه‌م ئه‌ڵقه‌یه‌ چییه‌ به‌ڕێز؟»
زه‌ڕه‌نگه‌ره‌كه‌ له‌ ته‌وقی سه‌رییه‌وه‌ تا كه‌ڵه‌ ئه‌نگوستی پێی دایه‌ به‌ سه‌رنج. چاوێكیشی به‌ مندا خشاند، تیله‌ی چاوی دایه‌ ئه‌ڵقه‌كه‌، پێی گوت:
« ئۆو، تۆ یه‌كه‌م كه‌س نیت، هه‌ر گۆیشی مه‌ده‌رێ!»
زه‌رده‌خه‌نه‌ی تاڵ له‌سه‌ر گۆشه‌ی لێوی من و شارۆ نیشته‌وه‌. وه‌ختایێ سه‌رمان هه‌ڵبڕی، سه‌دان رووخساری مه‌سیحمان بینی، هۆن هۆن فرمێسكیان ده‌باراند و به‌ شوێن یه‌كدا رووه‌و تاقی ئاسمان هه‌ڵده‌كشان، شارۆش به‌ هه‌ستێكی سارده‌وه‌ ئه‌ڵقه‌كه‌ی خسته‌ گیرفانی كراسه‌كه‌ی.

19/11/2019
سلێمانی

print

وڵامێک بەجێ بهێڵە

بەبێ پۆستی ئەلکترۆنی ناتوانی لێدوان بنووسیت *

*