سەرەکی » ئەدەب - سێبەر و سایە » كورنتی كه‌ناڵه‌كه‌ ده‌گرێ!

کورتەچیرۆک

كورنتی كه‌ناڵه‌كه‌ ده‌گرێ!

محه‌مه‌د كه‌ریم

(1)
كورنتی ئاسمان به‌ چاتۆڵ ده‌زانێت! به‌خۆی و ریزێك ئوتومبیل و ره‌وه‌یه‌ك پاسه‌وانی پیاوخۆره‌وه‌، به‌ دنیایه‌ك چه‌ك و جبه‌خانه‌وه‌، خۆی ده‌كات به‌ زاڵگه‌ی هه‌ولێردا. ته‌نیا چه‌ند پاسه‌وانێكی داماوی گیرفان به‌تاڵی لێیه‌. كه‌مێك رایده‌گرن، به‌حسابی خۆیان ده‌یانه‌وێ لێپێچینه‌وه‌ی له‌گه‌ڵ بكه‌ن. له‌ كوشنی ناوه‌ڕاستی ئوتومبیلی دووه‌مدا وه‌كو ترنتی شه‌پقه‌كه‌ی خستۆته‌ سه‌رچاوی و گوێی هه‌ڵخستووه‌ و لووتی جوان كردۆته‌وه‌، هه‌ناسه‌یه‌ك هه‌ڵده‌مژێ، بۆنی شتێك ده‌كات، هه‌میشه‌ش هه‌روایه‌، هه‌ر به‌ بۆن هه‌ست به‌ مه‌ترسی ده‌كات. به‌هێواشی جامی ئوتومبیله‌كه‌ی داده‌داته‌وه‌. له‌لای راسته‌وه‌ ده‌ستی راستی ده‌رده‌هێنێت و به‌ قامكی دۆشاو مژه‌ و په‌نجه‌ گه‌وره‌ی بازنه‌یه‌ك دروست ده‌كات، به‌ شێوه‌یه‌ك كه‌ سه‌رده‌سته‌ی پاسه‌وانه‌كانی له‌ ئاوێنه‌ی ئوتومبیله‌كه‌یه‌وه‌ جوان بیبینێ، هه‌ر ئه‌وه‌نده‌ بڵێی یه‌ك و دوو هه‌ر هه‌موو پاسه‌وانه‌كانی خۆیان هه‌ڵده‌ده‌نه‌ خواره‌وه‌ و بڵاوه‌ی لێده‌كه‌ن. له‌ ماوه‌ی پێنج ده‌قه‌دا پاسه‌وانه‌كانی گه‌مارۆی زاڵگه‌كه‌ ده‌ده‌ن و هه‌ر هه‌موویان چه‌ك ده‌كه‌ن. تومه‌س ئه‌و ئاماژه‌ی بازنه‌یه‌ یه‌عنی گه‌مارۆیان بده‌ن و چه‌كیان بكه‌ن. به‌كاوه‌خۆ له‌ ئوتومبیله‌كه‌ی داده‌به‌زێ و تۆزێك شه‌پقه‌كه‌ی هه‌ڵده‌داته‌وه‌، بۆ ئه‌وه‌ی هه‌م پاسه‌وانه‌ داماوه‌كانی زاڵگه‌كه‌ و هه‌م خه‌ڵكه‌كه‌ش جوان جوان روخساری ببینن و بیناسن. ئه‌وسا روو له‌ پاسه‌وانه‌ چه‌ككراوه‌كان ده‌كات و به‌ ده‌نگیكی زوڵاڵ كه‌ هه‌موو خه‌ڵكه‌كه‌ گوێیان لێبێت ده‌ڵێت:
«ده‌تانه‌وێ رێگریی له‌ كورنتی بكه‌ن، نه‌چێته‌ خزمه‌تی قه‌ڵای كۆنه‌ساڵ؟ نازانن كورنتی چه‌نده‌ قه‌ڵای دێرینی له‌دڵا شیرینه‌ و چه‌ندی خۆشده‌وێ؟ خۆ كورنتی هۆلاكۆی خوێڕی نییه‌ بیه‌وێ بچێت قه‌ڵای هه‌ولێر بگرێ و پێشی نه‌گیرێ! ده‌بێ شه‌رم له‌ خۆتان بكه‌ن. ده‌زانم كوڕی فه‌قیر و هه‌ژارن ده‌نا ئێستا هه‌ر هه‌مووتانم فت ده‌كرد، به‌ڵام كورنتی هه‌میشه‌ پشت و په‌نای هه‌ژاران و لێقه‌وماوان بووه‌. ده‌تانبه‌خشم به‌ نه‌زانی و دڵسافی خۆتان، ده‌بێ بزانن كورنتی چه‌ند لێبوورده‌یه‌!)
به‌ر له‌وه‌ی سواری ئوتومبیله‌كه‌ی بێته‌وه‌، هه‌ر به‌ په‌نجه‌كانی ده‌ستی راستی دوو ئاماژه‌ ده‌كات، یه‌كه‌م، ئه‌مجاره‌ بازنه‌كه‌ به‌كراوه‌یی پیشان ده‌دات. واته‌ گه‌مارۆكه‌ بشكێن و چه‌كه‌كانیان بده‌نه‌وه‌. دووه‌م، به‌ قامكی دۆشاومژه‌ی ئاماژه‌ بۆ هه‌ولێر ده‌كات. مانای بكه‌ونه‌ڕێ به‌ره‌و هه‌ولێر.
كورنتی هه‌ر خۆی نه‌ریتی وانییه‌ پێش خه‌ڵك بكه‌وێ، بۆیه‌ ئوتومبیله‌كانی ناكه‌ونه‌ جووڵه‌ هه‌تا هه‌ر هه‌موو خه‌ڵكه‌كه‌ به‌ره‌و هه‌ولێر به‌ڕێ ده‌كه‌ون. له‌ ماوه‌ی پێنج ده‌قه‌دا، ئه‌و هه‌موو ئوتومبیله‌ی له‌ زاڵگه‌كه‌ وه‌كو ئاو په‌نگیان خواردۆته‌وه‌ ده‌كه‌ونه‌ رێ و ته‌پ و تۆزێك دروست و ده‌كه‌ن نه‌بێته‌وه‌، زاڵگه‌كه‌ وه‌كو بیابانی لێدێت. گرنگ ئه‌وه‌یه‌ فه‌رمانه‌كه‌ی كورنتی جێبه‌جێ بكرێت. ئیتر گرنگ نییه‌ چه‌ند تیرۆریست و تلیاكفرۆش و قاچاغچی خۆیان ده‌كه‌ن به‌ هه‌ولێردا. دوای ره‌وینه‌وه‌ی قه‌ره‌باڵغییه‌كه‌ ئوتومبیله‌كانی كورنتیش وه‌كو ره‌شه‌با به‌ره‌و هه‌ولێر ده‌كشێن.
به‌رله‌ گه‌یشتنی ئاسایش و زێره‌ڤانی و داروبه‌رد ده‌كه‌ونه‌ حاڵه‌تی ئاماده‌ باشییه‌وه‌. ته‌نانه‌ت كێشكه‌ نه‌كوراوه‌كانی كوورانیش ده‌زانن كورنتی له‌ هه‌ولێره‌. بۆیه‌ ئازادانه‌تر له‌سه‌ر گوێسه‌بانه‌ و سه‌ر دارتێله‌كان ده‌جریوێنن و قونه‌ قون ده‌كه‌ن. كورنتی و ده‌سته‌كه‌ی ده‌چنه‌ هه‌موو شوێنه‌ خه‌ته‌ره‌كانه‌وه‌، بشیانه‌وێ هه‌ر به‌ كڵاو ئاسایشی هه‌ولێر ده‌گرن، چونكه‌ ده‌بن به‌ له‌شكری جنۆكه‌ و ئه‌وان هه‌موو كه‌سێ ده‌بینن كه‌چی كه‌س ئه‌وان نابینێ! سه‌یر له‌وه‌دایه‌ كورنتی یه‌ك زه‌ڕه‌ باوه‌ڕی به‌خوا نییه‌، به‌ڵام بۆ ئه‌وه‌ی خۆی و ده‌سته‌كه‌ی بكات به‌ له‌شكری جنۆكه‌، به‌ كوردی ئایه‌تی نۆ له‌ سوره‌تی (یاسین) ده‌خوێنێ و یه‌كسه‌ر ده‌بنه‌ له‌شكری جنۆكه‌، جوان جوان گوێت له‌ ده‌نگێتی كه‌ ده‌ڵێت: «له‌به‌رده‌میاندا له‌مپه‌رێكمان داناوه‌، له‌ پشتیشانه‌وه‌ له‌مپه‌رێكمان دروستكردووه‌، وه‌ها تۆقاندوومانن كوێراییان داهاتووه‌.» بۆیه‌ كورنتی كه‌سێك نییه‌ به‌ ئاسانی بكه‌وێته‌ داوه‌وه‌. به‌ ئاسانی به‌نێوانی تۆڕ و داوه‌كاندا ره‌ت ده‌بێت و خۆی قوتار ده‌كات، كورنتی به‌ كونی هه‌تیته‌شدا ده‌چێت، فیل به‌ كونی ده‌رزیدا ده‌بات، ده‌ڵێن هه‌ر به‌زه‌بری ئه‌و ئایه‌ته‌ ده‌توانێ وه‌كو موسا رووباری نیل وه‌كو شووتی شه‌ق بكات و بێ ئه‌وه‌ی دۆڵۆپێك ئاو به‌ر گیانی خۆی و گروپه‌كه‌ی بكه‌وێ خۆی وته‌نی «ده‌كاته‌ ئه‌و به‌ره‌وه‌» یانی ده‌په‌ڕێته‌وه‌. له‌وه‌ش سه‌یرتر به‌بێ ئه‌وه‌ی ئاوی سیروان شلوێ بكات، به‌ژێر رووباره‌كه‌دا ده‌په‌ڕێته‌وه‌!!

(2)
كه‌ ده‌گاته‌ به‌رده‌می نه‌خۆشخانه‌ی فێركاری سلێمانی، به‌قاتێ رانك و چۆغه‌ی شینكی و شه‌پقه‌ ره‌شه‌كه‌ی و چاویلكه‌یه‌كی ئه‌مریكی و ده‌مانچه‌یه‌كی چوارده‌خۆره‌وه‌، ده‌موده‌ست له‌ ئوتومبیله‌كه‌ی داده‌به‌زێ، پاسه‌وانه‌كانی ئه‌و ناوه‌ ده‌گرن، به‌بێ ئه‌وه‌ی حساب بۆ كه‌س بكات، دووان له‌ پاسه‌وانه‌كانی به‌ دوو بڕنه‌وی درێژه‌وه‌ پێشی ده‌كه‌ون و رێك و راست خۆیان ده‌كەن به‌ ژووردا، دیته‌ تووڕه‌ و گرژ و مۆن دیاره‌، كابرای پرسگه‌ هه‌ر ناوێرێ سه‌یری روخساریشی بكات. دایكی فشاری خوێنی به‌رزبۆته‌وه‌ و به‌په‌له‌ فڕاندوویانه‌ بۆ نه‌خۆشخانه‌، هه‌روا به‌و دیمه‌نه‌وه‌ ده‌گاته‌ به‌رده‌می قاوشی فریاكه‌وتن، له‌سه‌رشان خۆی ده‌كات به‌ژووردا، دكتۆرێكی هه‌تا بڵێی كه‌ڵه‌گه‌ت و قۆز به‌جل و به‌رگی پزیشكیی و یه‌ك دنیا سه‌رقاڵییه‌وه‌، كه‌ ده‌یبینێ چاوی ده‌په‌ڕێته‌ پشتی سه‌ری، به‌ڵام به‌وپه‌ڕی ئه‌ده‌ب و ناسكییه‌وه‌ پێی ده‌ڵێت:
«كاكه‌ گیان، برای شیرینم، ئێره‌ خه‌سته‌خانه‌یه‌، خۆ به‌ره‌ی جه‌نگ نییه‌، به‌ به‌ ده‌مانچه‌ و بڕنه‌وی درێژه‌وه‌ بچیته‌ ناو خه‌سته‌خانه‌وه‌، كفره‌ كفر، وه‌كو ئه‌وه‌ وایه‌ قورئان بسووتێنی، وه‌كو ئه‌وه‌ وایه‌ شه‌ریك بۆ خودا په‌یدا بكه‌ی.» كورنتی وه‌ڵامی ده‌داته‌وه‌:
(دكتۆری ئازیز، هیچ شتێ كفر نییه‌، چونكه‌ یان ده‌بێ بۆ هه‌مووان كفر بێت یان ده‌بێ بۆ كه‌س كفر نه‌بێت. مرۆڤ خۆی یاساو رێسا داده‌نێ و هه‌ر خۆشی پێشێلی ده‌كات. من له‌ تۆ ده‌پرسم ئه‌م كه‌چه‌ خه‌سته‌خانه‌یه‌ گرنگه‌ یان باره‌گای نه‌ته‌وه‌ یه‌كگرتووه‌كان؟ بێگومانم ده‌ڵێی باره‌گای نه‌ته‌وه‌ یه‌كگرتووه‌كان، باشه‌ بۆچی یاسر عه‌ره‌فات به‌ ده‌مانچه‌كه‌ی قه‌دییه‌وه‌ خۆی كرد به‌ باره‌گای نه‌ته‌وه‌ یه‌كگرتووه‌كاندا و هه‌تا توانی رێسای و چه‌نه‌ی دا، نوێنه‌ری هه‌موو ده‌وڵه‌ته‌كان گوێیان لێگرت و چه‌پڵه‌شیان بۆ كوتا! ئه‌ی بۆچی كفر نه‌بوو؟ له‌وه‌ش خۆشتر خرۆچۆف به‌ تاكه‌ پێڵاوه‌كه‌ی كێشای به‌مێزی باره‌گای نه‌ته‌وه‌ یه‌كگرتووه‌كاندا و هه‌موویانی بێده‌نگ كرد و به‌كه‌یفی خۆی نوتقی دا! ئه‌ی بۆچی كفر نه‌بوو؟ باشه‌
ئێمه‌مانان خه‌باتمان بۆ چه‌سپاندنی یاسا كرد و قوربانیمان بۆ یاسا دا، یاسا سه‌رسه‌رم، باشه‌ ئه‌گه‌ر چه‌كه‌كانمان دانێین تۆ گره‌نتی ژیانم ده‌كه‌ی؟) دكتۆر نه‌ حه‌وسه‌ڵه‌ی مشتومڕی هه‌یه‌، نه‌كاتی چه‌له‌حانێ، به‌ پێكه‌نینێكی گاڵته‌ئامێزه‌وه‌ ده‌ڵێ:
(فه‌رموو قوربان، فه‌رموو بۆ كوێت ده‌وێ و بڕۆ، ده‌توانی به‌ چه‌كه‌وه‌ بچیته‌ ژووری نه‌شته‌رگه‌ریش ..! )
به‌و دیمه‌نه‌وه‌ سه‌ردانی دایكی ده‌كات، دوای ئه‌وه‌ی له‌ ته‌ندروستی دایكی دڵنیا ده‌بێته‌وه‌، سه‌ردانی چه‌ند نه‌خۆشێكی تریش ده‌كات و به‌ ده‌مانچه‌ و شه‌پقه‌ و چاویلكه‌ ره‌شه‌كه‌یه‌وه‌، وره‌یان ده‌خاته‌به‌ر و دڵگه‌رمیان ده‌كات. كاتێ سواری ئوتومبیله‌كه‌ی ده‌بێته‌وه‌، له‌خۆیه‌وه‌ بزه‌ ده‌یگرێ و له‌ دڵی خۆیدا ده‌ڵێ:
«خۆ ئه‌م دكتۆرانه‌ به‌قه‌ده‌ر كه‌رێ نازانن، بزانه‌ چۆن ده‌می بوو به‌ ته‌ڵه‌ی ته‌قیو؟ كوڕه‌ كێ ده‌ڵێ ناوی یاسر عه‌ره‌فات و خرۆچۆفی هه‌ر بیستووه‌؟ هه‌ر ده‌زانێ سكی خه‌ڵك هه‌ڵدڕێ و بیدورێته‌وه‌. ئه‌مانه‌ خه‌یاتی ورگ و ریخۆڵه‌ن.)

(3)
ئه‌گه‌رچی چالاكییه‌ سێكسییه‌كانی كورنتی هه‌تا بڵێی نهێنیئامێزن و شه‌یتان به‌ شه‌یتانی خۆی سه‌ر له‌م جۆره‌ چالاكییانه‌ی ده‌رناكات، ئه‌گه‌ر پێویستیش بكات و خۆی پاسه‌وانه‌ نزیكه‌كانی ده‌كاته‌ جنۆكه‌، به‌ڵام یه‌كێ له‌ پاسه‌وانه‌ سپڵه‌كانی هه‌ندێ ورده‌ زانیاری له‌باره‌ی ئه‌م چالاكییانه‌وه‌ دركاندووه‌. بێگومان دواجار ده‌یكات به‌ قوربانی فیشه‌كێك و سلی سارد ده‌كاته‌وه‌، ئه‌مما جارێ كورنتی نازانێ شێوازی چالاكییه‌ سێكسییه‌كانی به‌تایبه‌تی لای نه‌یاره‌كانی بۆته‌ نوكته‌ و بۆ یه‌كتری ده‌گێڕنه‌وه‌. هه‌رچی هه‌یه‌ به‌ ملی پاسه‌وانی سپڵه‌. كورنتی كاتێ ده‌چێته‌ ده‌چێته‌ چالاكی سێكسی ئه‌گه‌ر دوو پاسه‌وانه‌ بڕنه‌و به‌ده‌سته‌كه‌ی له‌گه‌ڵ نه‌بێت هیچی پێناكرێ و خانمی داماو هه‌رچی بكات و بكۆشێت ناتوانێ كورنتی بخاته‌ زه‌وق و ئاگری ناولنگی خۆی پێ دابمركێنێته‌وه‌، ئینجا دوو بۆره‌زه‌لامه‌ بڕنه‌ و به‌ده‌سته‌كه‌ گوێیان له‌ ئاخ و ئۆفی سۆزانییه‌ به‌ زۆر به‌ سۆزانیكراوه‌كه‌ ده‌بێت، به‌ڵان وه‌كو نێره‌كه‌ری خه‌سیو ملیان شۆڕ ده‌كه‌ن. له‌وه‌ش سه‌یرتر كورنتی هه‌تا هۆره‌یه‌كی بۆ نه‌كات و گابۆڕ له‌سه‌ر جه‌سته‌ی رووتی سۆزانی ناسكی وه‌ك په‌ڕه‌ی گوڵ نه‌كات، هیچی پێناكرێت. پاسه‌وانی سپڵه‌ باسی ئه‌وه‌ش ده‌كات، كاتێ كورنتی به‌ خشكه‌یی كه‌سێكی داماو و قوڕبه‌سه‌ر ده‌كوژێت، ئه‌وسا شێت و شه‌یدای ژن ده‌بێت و له‌ بنی ده‌ریاشدا بێت، ده‌بێت ده‌ویتباشییه‌كه‌ی كچێكی بۆ په‌یدا بكات، ئه‌وده‌میش تاقه‌تی هۆره‌ی نییه‌، یه‌كێ له‌ بڕنه‌و به‌ده‌سته‌كان كه‌ ده‌نگی رێك وه‌كو ده‌نگی شه‌جه‌ریان خۆشه‌، به‌ ده‌نگه‌ به‌سۆزه‌كه‌ی گۆرانی «بزه‌ڕان بزه‌ڕان»ی «ره‌زای سه‌قایی» بۆ ده‌چڕێ و

كورنتی ده‌گاته‌ لووتكه‌ی زه‌وق و «ساج ده‌سمێ». رۆژێك یه‌كێ له‌ بڕنه‌و به‌ده‌سته‌كان فیشه‌كێكی له‌ ده‌ست ده‌رده‌چێت و ماڵه‌كه‌ ده‌كات به‌ ته‌پوتۆزێك نه‌بێته‌وه‌. خانمی داماو له‌ ترسی ته‌قه‌كه‌ ده‌بوورێته‌وه‌ و دوای سه‌عاتێ له‌ خه‌سته‌خانه‌ ئینجا ورده‌ ورده‌ هۆشی دێته‌وه‌. كورنتیش نایكاته‌ نامه‌ردی و ده‌م و ددانی پاسه‌وانه‌كه‌ی ده‌شكێنێ و بۆ هه‌تا هه‌تایه‌ تڕۆی ده‌كات. له‌ هه‌مووی ناخۆشتر ئه‌وه‌یه‌ پاسه‌وانی سپڵه‌ سوێندی گه‌وره‌ی خواردووه‌ كه‌ كورنتی له‌ پیاوه‌تی كه‌وتووه‌ و فیشه‌كی پێ نه‌ماوه‌، ته‌نیا بۆ چاوبه‌سته‌كی واز له‌ چالاكییه‌ سێكسییه‌كانی ناهێنێ. ئه‌و نمه‌ك به‌ حه‌رامه‌ ده‌ڵێت: «چه‌ند ساڵێكیشه‌ كابراكه‌ی كورنتی وه‌كو قنگری كوڵاوی لێهاتووه‌ و بۆته‌ ماری تۆپێو، نه‌ك به‌ شمشاڵی هیندی به‌ شمشاڵه‌كه‌ی قاله‌مه‌ڕه‌ش سه‌ر به‌رز ناكاته‌وه‌!»

(4)
ئه‌مێستا كورنتی له‌ به‌رنامه‌ی (به‌ راكشاوی) له‌ كه‌ناڵی (RUQ)، به‌ قاتێ رانك و چۆغه‌ی سپی و كراسێكی سپی و پشتوێنێكی ره‌ش و جووتی كڵاشی دۆمییه‌وه‌، له‌سه‌ر سه‌رینێكی په‌ڕ شانی داداوه‌ و چاوپێكه‌وتنی هه‌یه‌، ئه‌وه‌نده‌ درێژه‌ ئه‌مسه‌ر تا ئه‌وسه‌ری ستۆدیۆكه‌ی داگیركردووه‌. شێوازی به‌رنامه‌كه‌ خۆی وایه‌ میوان له‌سه‌ر لبادێك راده‌كشێ و چوارده‌وری به‌ سه‌رینی په‌ڕ ده‌ته‌نرێت، ده‌توانێت شان دابدات یان ته‌واو درێژ بێت، سه‌ر بكاته‌ سه‌ر سه‌رینێك و هه‌ر قاچێكیشی بخاته‌ سه‌ر سه‌رێنێك. دوو كچی باریكه‌له‌ی كه‌ڵه‌گه‌تی جوانیش كه‌ ئه‌وه‌نده‌ له‌یه‌ك ده‌چن ده‌ڵێی دووانه‌ن، به‌ پێوه‌ به‌ كراسی سوور و پانتۆڵی كاوبۆی سترێچییه‌وه‌ پرسیاری لێده‌كه‌ن. پانتۆڵه‌كانیان ئه‌وه‌نده‌ ته‌سكه‌ كوێر به‌ كوێری خۆی ده‌توانێت درزی پاش و پێشیان ببینێ. ده‌م و لێو و چاو برۆی سروشتی و مه‌مكه‌ خڕه‌كانیان پیری هه‌شتا ساڵه‌ش ده‌خه‌نه‌ سه‌ما. ده‌ڵێن میوان و دوو كچه‌ پێشكه‌شكه‌ره‌كه‌ش، له‌ باڕێكی بچووكی پشت ستۆدیۆكه‌دا، پێش ئه‌وه‌ی بێنه‌ به‌رده‌م كامێرا ده‌توانن به‌ دڵی خۆیان شه‌رابی حه‌وت ساڵه‌ بخۆنه‌وه‌. بۆیه‌ به‌رنامه‌كه‌ هه‌م كه‌ش و هه‌وایه‌كی شاعیرانه‌ی هه‌یه‌ و هه‌م مه‌ستانه‌. ئه‌مه‌ش له‌ دانایی به‌ڕێوه‌به‌ری كه‌ناڵه‌كه‌وه‌ سه‌رچاوه‌ی ده‌گرێ كه‌ هه‌موو شیعره‌كانی هێمنی له‌به‌ره‌ و رۆژێ ده‌ڵێ: «ئه‌و كه‌سه‌ی سه‌رمه‌ستتره‌، سه‌ربه‌ستتره‌!» ئیتر له‌ مان پرسیار و له‌ میوانی خواپێداو وه‌ڵام.
«ئه‌م كورنتییه‌ی كردوته‌ به‌ نازناوی خۆت له‌ چییه‌وه‌ هاتووه‌؟» «من له‌وه‌ته‌ی دوو گوێچكه‌م رواوه‌ كوردایه‌تی ده‌كه‌م، دوای راپه‌ڕین زانیم ناوه‌كه‌ی پێشمه‌رگایه‌تیم ئیكسپایه‌ر بووه‌، ئیتر بیرم كرده‌وه‌ خۆرئاوا بۆچی ترنتی هه‌بێت كورد بۆ نه‌یبێت، سووك و باریك ناوی ترنتیم كرد به‌ كوردی و كورنتی ده‌رچوو.» «ده‌ڵێن كاتی خۆی قاله‌ سوێسكه‌ تۆی چه‌ك كردووه‌.» «قاله‌ سوێسكه‌ی سه‌رۆك جاش؟ له‌به‌ر خاتری ئه‌و چاوه‌ جوانانه‌ت نهێنییه‌كی گرنگی مێژوویی بۆ تۆش و بینه‌رانیش ئاشكرا ده‌كه‌م، ئه‌وه‌ كاتی خۆی كه‌ قاله‌ سوێسكه‌ كه‌وته‌ بۆسه‌كه‌مانه‌وه‌، هه‌ر كه‌ چاویم به‌سته‌وه‌ پێش ئه‌وه‌ی میلی كڵاشینكۆفی لێبهێنمه‌وه‌ و سی فیشه‌كی پێوه‌ بنێم، یه‌ك كوننده‌ میزی كرد به‌خۆیدا.» «ده‌ڵێن كاتی خۆی شیعرێكت نووسیوه‌.» « درۆیه‌، من تاقه‌تی نووسینی قسه‌ی هه‌له‌ق و مه‌له‌ق و درۆی بریقه‌دارم نییه‌.» «باشه‌ چۆن پێناسه‌ی شاعیر ده‌كه‌ی؟» «پێناسه‌ی ناكه‌م، به‌ڵام ئه‌گه‌ر بیكه‌م ده‌ڵێم: شاعیر گیانه‌وه‌رێكی ماڵیی بێزیانه‌.» «ده‌ڵێن به‌ ده‌مانچه‌ كۆپته‌رێكت خستۆته‌ خواره‌وه‌.» «ئه‌ها، كێ ئه‌مه‌ی پێ وتی؟ ئێ خوا بۆی كردم، ئای له‌و داڵه‌ كه‌رخۆره‌یه‌ چ گاڵه‌یه‌كی به‌ پێشمه‌رگه‌كان ده‌كرد، خولێكی دا زانیم له‌ كوێوه‌ دێته‌وه‌، ئه‌وه‌نده‌ بڵێی یه‌ك و دوو رامكرده‌ سه‌ر مله‌ی شاخه‌كه‌، رێك به‌ره‌و رووم هات، به‌ ده‌مانچه‌ سمسه‌كه‌م مشتم له‌ ته‌وێڵی سایه‌قه‌كه‌ی گرته‌وه‌، ته‌ختی ناوچه‌وانیم پێكا، كۆپته‌ر وه‌كو شه‌لاقه‌ی باڵشكاو كه‌وته‌ ته‌پاوتل و كه‌وته‌ خواره‌وه‌.» «ده‌ڵێن له‌ شاخ ویستوته‌ په‌یوه‌ندی به‌ به‌عسه‌وه‌ بكه‌ی.» قاقا پێده‌كه‌نێ و ده‌ستێ به‌ سمێڵه‌ تاشراوه‌كه‌یدا دینێ، سه‌یرێكی سنگ و مه‌مكی ساوای كچه‌كه‌ ده‌كات. «له‌ گه‌رمه‌ی شه‌ڕی عیراق- ئێراندا عه‌دنان خه‌یروڵڵا رۆژێ هاته‌ سه‌ر بێته‌له‌كه‌ و قسه‌ی له‌گه‌ڵ كردم، وتی وه‌ره‌وه‌ چیت ده‌وێ بۆت ده‌كه‌م، وتم به‌ زاواكه‌ت بڵێ به‌ ئازادی دێمه‌وه‌ و حه‌لای بۆ ته‌خت ده‌كه‌م.» «ده‌ڵێن ده‌نگت خۆشه‌ و گۆرانی هه‌ڵپه‌ڕكێش ده‌زانی، چیمان بۆ ده‌ڵێی؟» «به‌شه‌رتێ ده‌یڵێم، سێ قۆڵی هه‌ڵپه‌ڕین.» «به‌سه‌رچاوان هه‌ر تۆ و هه‌ڵپه‌ڕكێ!» خێرا كڵاشه‌ دۆمییه‌كانی هه‌ڵده‌كێشت و هه‌ڵده‌سێت، تێیهه‌ڵده‌كات «له‌رزان له‌رزان هۆ له‌رزانه‌.. شاییه‌ و هه‌ڵپه‌ڕكێی كوردانه‌.» سه‌د ئه‌وه‌نده‌ی ناسری ره‌زایی خۆشتر گۆرانییه‌كه‌ ده‌چڕێ، هه‌ردوو كچه‌كه‌ یه‌كی له‌لایه‌كه‌وه‌ دێنه‌ ده‌ستییه‌وه‌، نه‌رم نه‌رم هه‌ڵده‌په‌ڕن و ئه‌میش گۆرانییه‌كه‌ ده‌ڵێت. له‌ نێوان ئه‌و دوو گوڵه‌ جوانه‌دا ئه‌وه‌نده‌ خۆشحاڵه‌، به‌خه‌ونیش ساتی وای نه‌دیوه‌. ئه‌وه‌نده‌ هه‌ڵده‌په‌ڕن، گیانیان شه‌ڵاڵی عاره‌ق ده‌بێت. ده‌سڕه‌ ره‌نگاو ره‌نگه‌كه‌ی ده‌رده‌هێنێ و سه‌ر و ناوچه‌وان و لاملی پێده‌سڕێ له‌ شوێنی خۆی راده‌كشێته‌وه‌. سه‌ر و په‌رداخ ئاو ده‌خۆنه‌وه‌ و ده‌ستپێده‌كه‌نه‌وه‌. «ده‌ڵێن بیره‌وه‌رییه‌كانی خۆتت به‌ سێ به‌رگ نووسیوه‌ته‌وه‌ به‌ ناوی- له‌ كۆسارانه‌وه‌ بۆ كورنتی-.» «ئه‌وه‌ درۆیه‌كی شاخداره‌، نه‌منووسیوه‌ و قه‌تیش قه‌ڵه‌می بۆ ناخه‌مه‌ سه‌ر كاغه‌ز.» «بۆچی؟ ده‌توانی پێمان بڵێی؟» « چونكه‌ ئه‌وانه‌ی نووسراون وه‌كو به‌سه‌رهاتی رۆسته‌می زاڵ سیخناخن به‌ فشه‌ و خۆهه‌ڵكێشان و شێر به‌گوێگرتن، ئاخر چۆن ده‌بێ كه‌سێك له‌ هه‌موو ژیانی پێشمه‌رگایه‌تیدا تاپڕێكی نه‌ته‌قاندبێ، كه‌چی له‌ بیره‌وه‌رییه‌كانیدا به‌ ئار، بی، جی تانكی وه‌كو شووتی شه‌ق كردبێ، بۆیه‌ حه‌قی خۆیه‌تی شتی وا پێی بوترێت فشه‌نامه‌. پاشان ئاخر به‌ ریشی كێ ره‌وایه‌ كه‌سێك له‌بن به‌ردێكدا چایه‌كی خواردبێته‌وه‌ نووسیبێتی، هه‌ر بۆ ئه‌وه‌ی بیره‌وه‌رییه‌وه‌كانی درێژ بكاته‌وه‌، ئه‌رێ ئێمه‌ چووین بۆ پێشمه‌رگایه‌تی یان بۆ بیره‌وه‌ریی نووسین؟» «نه‌وت له‌ یاده‌وه‌ریی تۆدا چییه‌؟» «ته‌نیا پیره‌مێردێكی ره‌قه‌ڵه‌م بیرده‌خاته‌وه‌ كه‌ به‌ كه‌ر و عه‌ره‌بانه‌ نه‌وتی ده‌فرۆشت و ده‌یوت: نه‌وت به‌ ته‌نه‌كه‌ و به‌ گاڵۆن.» «بۆ (25) نۆڤه‌مبه‌ر رۆژی به‌ره‌نگاربوونه‌وه‌ی توندوتیژی دژی ژنان چی ده‌ڵێی ؟» «بریا كچگه‌لی وه‌كو ئێوه‌ ناسك و جوان باسی ئه‌و رۆژه‌ی بكردایه‌، نه‌ك كۆمه‌ڵێ پڕوپیره‌ژن كه‌ نه‌ك هه‌ر توندوتیژیان به‌رامبه‌ر ناكرێ، به‌ڵكو كوێخای ناو خێزانه‌كانیانن و مێرد و كوڕ و زاواكانیان به‌بێ پرسی ئه‌وان ناوێرن په‌نجه‌ بكه‌ن به‌ ئاودا.» ………….
یه‌ك سه‌عات و نیوی به‌رنامه‌ی به‌ راكشاوی به‌خۆشی به‌ رێده‌كه‌ن، پرسیاری لێده‌كه‌ن و وه‌ڵامیان ده‌داته‌وه‌، یه‌ك ده‌نك لێڵ نابێت و بۆ قسه‌ دانامێنێ. كه‌ ده‌گاته‌ ماڵه‌وه‌ یه‌كسه‌ر دەویتباشییه‌كه‌ی بانگ ده‌كات و پێی ده‌ڵێت: «به‌ هه‌ر نرخێك بێت، یه‌كێك له‌و كچانه‌ی به‌رنامه‌كه‌م بۆ تاو ده‌كه‌ی. پێت نه‌كرا پێم بڵێره‌وه‌، كه‌ناڵه‌كه‌ ده‌گرم!!»

print

وڵامێک بەجێ بهێڵە

بەبێ پۆستی ئەلکترۆنی ناتوانی لێدوان بنووسیت *

*

x

هەواڵێ هاوشێوە

سۆنیا سه‌ركۆ: ئه‌وه‌ی من لێره‌ له‌ به‌ریتانیا فێری‌ بووم، بیركردنه‌وه‌یه‌ له‌ هونه‌ر نه‌ك تێڕوانین

دیداری‌: قادر عه‌بدولسه‌مه‌د له‌ پێشه‌نگایه‌كی شێوه‌كاری له‌ (له‌نده‌ن)ی پایته‌ختی به‌ریتانیا ...