سەرەکی » ئەدەب - سێبەر و سایە » قالۆنچه‌ی‌ كوڕی‌ قالۆنچه‌

کورتە چیرۆک

قالۆنچه‌ی‌ كوڕی‌ قالۆنچه‌

مه‌حمود نه‌جمه‌دین

« بیست و حه‌وت ساڵه‌ چاوه‌ڕێی مردنی ئه‌و قالۆنچه‌یه‌م، كه‌چی ئه‌و مه‌لعونی‌ نابه‌ڵه‌ده‌ ده‌یه‌وێت به‌ دوو قسه‌ی ته‌ڕ هه‌موو شتێك ئاوه‌ژوو بكاته‌وه‌، دایكیشم خۆشباوه‌ڕه‌، زوو باوه‌ڕی‌ پێده‌كات و ئه‌و چه‌تڵه‌مه‌زه‌ش سووك و باریك به‌ فشه‌ ده‌ستی‌ به‌سه‌ردا ده‌گڕێت و… چیم گوت به‌ هه‌وادا چوو، نا له‌ هه‌وادا ونبوو، قسه‌كانی‌ من به‌ هه‌ند وه‌رنه‌گیرا.. دووكه‌ڵێكی‌ ره‌ش به‌ری‌ ئاسمانی‌ گرتووه‌ هه‌وای‌ پاك نه‌ماوه‌ هه‌رچییه‌ك بڵێم وه‌كو هه‌وا به‌ ئاسماندا ده‌ڕوات و ده‌ڕوات له‌ نێو ئه‌و دووكه‌ڵه‌ ره‌شه‌دا ون ده‌بێ‌، واته‌ كه‌س گوێی‌ لێناگرێ‌، ئێ‌ ئه‌ویش له‌ داخا له‌ناو ئه‌و ره‌شه‌ دووكه‌ڵه‌دا ون ده‌بێ‌. كابرا له‌ په‌نجه‌ره‌وه‌ هاتووه‌ته‌ ژوورێ‌ و ده‌یه‌وێت… براله‌ سه‌هوی‌، ئێره‌ حه‌ساری‌ رۆسته‌م ئاغا نییه‌ و قه‌حبه‌خانه‌ شڕ و شێداره‌كه‌ی‌ شه‌مه‌ نێریش نییه‌ خۆی‌ له‌ كۆشی‌ یه‌كێكدایه‌ و سمتی‌ یه‌كێكی‌ دیكه‌شی‌ گرتووه‌ بۆ سه‌ر كۆشی‌ سافولووسی‌ خۆی‌ رایده‌كێشێ‌، قوسته‌نتینییه‌ی‌ جارانیش نییه‌ هه‌ر نابه‌ڵه‌دێك بێت و خۆی بكات به‌ ژووردا و بڵێت (ببووره‌ وه‌ڵڵا وامزانی‌ كۆشكی‌ عه‌بدولحه‌مید به‌گه‌) و درۆیه‌كی‌ شاخداری‌ بۆ بكات، گوایه‌ شاژن ناردوویه‌تی‌ به‌ دوایدا و تاوه‌كو ئاسكۆڵه‌یه‌كی‌ بۆ راو بكات. هه‌ڵه‌ت كرد، له‌ كوێوه‌ هاتووی‌ به‌ هه‌مان رێگادا بگه‌ڕێوه‌. نا من ئه‌وه‌نده‌ش خه‌مساردنیم، رێگه‌ ناده‌م وا به‌ ئاسانی‌ ته‌شریفت بهێنێ‌ و…. ئه‌رێ‌ من خه‌ریكه‌ ره‌ق ده‌بمه‌وه‌ له‌ به‌یانییه‌وه‌ سه‌د جار ئه‌و په‌نجه‌ره‌یه‌م داخسته‌وه‌، كه‌چی‌ هێشتا له‌سه‌ر پشته‌، بای‌ سارد و ره‌شه‌ دووكه‌ڵ ماڵه‌كه‌ی‌ تاریك و سارد كردووه‌، سه‌رماكه‌ی‌ له‌ هی‌ قه‌ندیل ده‌چێ‌. من دوێنێ‌ بۆیه‌ په‌نجه‌ره‌كه‌م كرده‌وه‌ تاوه‌كو مامزێك خۆی‌ بكات به‌ ژووردا، نه‌ك تۆ به‌ یاوه‌ری‌ ره‌شه‌ دووكه‌ڵ وه‌كو كرم له‌ كونی كێلۆنی‌ ده‌رگاكانه‌وه‌ به‌ دزه‌ دزه‌ ژوور به‌ ژوور ده‌گه‌ڕێی. سه‌هوی‌ براله‌ ئه‌وه‌ی‌ تۆ بۆی‌ ده‌گه‌ڕێی‌ له‌ ژووره‌كاندا نه‌ماوه‌، قالۆنچه‌ هه‌مووی‌ برد، گسكی‌ لێدا، بردی‌، هه‌مووی‌ له‌گه‌ڵ خۆی‌ برد، به‌ بازرگانی‌ ئاغات بڵێ‌ با ئه‌وه‌شی‌ هه‌یه‌تی‌ له‌ ده‌ستی‌ نه‌دات، ئێمه‌ نایفرۆشین، بڕیارمان نه‌داوه‌ وا به‌ ئاسانی‌ كۆڵان و بازاڕ و گردۆڵكه‌كان به‌ره‌و مه‌زاتخانه‌كه‌ ببه‌ین و له‌ مه‌زاتێكی‌ پڕ له‌ فێڵ و فه‌ره‌جدا هه‌ڕاجی‌ بكه‌ین. ئه‌گه‌ر به‌ زۆریشه‌ ئه‌وه‌یان شتێكی‌ تره‌، كه‌ زۆر هات قه‌واڵه‌ به‌تاڵه‌ ئه‌گه‌ر واژۆی‌ شا عه‌باسی سه‌فه‌ویشی‌ پێوه‌ بێ‌، له‌گه‌ڵ پسمیراندا هیچ ناوترێ‌، كاكم گوتی‌ ئه‌و پلانه‌ی‌ بۆ زه‌وییه‌كانی‌ قه‌راغ شار دانراوه‌ ئه‌نجامێكی‌ نابێ‌، له‌ هیندستانه‌وه‌ چه‌ندین قه‌ڵه‌می‌ گوڵه‌باخیان بۆ هێناوه‌، كه‌چی‌ دوێنێ‌ جه‌نابی‌ به‌ڕێوبه‌ر بڕیاریداوه‌ كاشی رێژی‌ بكات، ئه‌وه‌نده‌ فیزنه‌ قسه‌ی له‌گه‌ڵ ناكرێ‌. دایكیشم هێنده‌ ساویلكه‌یه‌ تازه‌ به‌ تازه‌ ده‌ڵێ با بیكه‌ین به‌ چه‌وه‌نه‌ر. جگه‌ره‌ نه‌ما ئاكامیش تا نیوه‌ڕۆ ده‌خه‌وێت، جا بچم بۆ بازاڕ باشتر نییه‌؟ «
دایكی له‌ ناندێنه‌كه‌وه‌ بانگی ده‌كات:
«دیلان دیلان.. جه‌رگی‌ دایه‌ ئازا هه‌سته‌ بچۆ ده‌سكێ شویتم بۆ بكڕه‌، له‌ به‌رخاتری‌ تۆ یاپراغ لێده‌نێم»
دیلان هێشتا له‌ چواره‌م پله‌ی پلیكانه‌كه‌یا دانیشتووه‌، پێ پیلكه‌كانی‌ خواری‌ خۆیه‌وه‌ یه‌كپارچه‌ ئاغزه‌ جگه‌ره‌ دایپۆشیوه‌، تازه‌ترینیان كه‌ زۆر نابێ‌ دواین مژی‌ لێداوه‌ و فڕێی داوه‌ته‌ سه‌ر پێ‌ پیلكه‌ی‌ دووه‌م نه‌ كوژاوه‌ته‌وه‌ و ئه‌ویش هێشتاش چاوی‌ بڕیوه‌ته‌ دووكه‌ڵه‌كه‌ی‌ و ئه‌سڵه‌ن شیڕه‌ شیڕی‌ دایكی‌ نابیستێ‌ و له‌ناو داڵغه‌ و وه‌سوه‌سه‌ی‌ خۆیدایه‌ و ئه‌وه‌تا چاوی‌ له‌ دووكه‌ڵی‌ جگه‌ره‌كه‌ بڕیووه‌ و هه‌روا بۆ خۆی‌ قسان ده‌كات:
« پوره‌ نه‌شمیل تۆیان ره‌وانه‌ی‌ ماڵه‌وه‌ كرد، بۆ ئه‌وه‌ی‌ كارگه‌كه‌ش تێكوپێك بده‌ن و بیكه‌ن به‌ ئاپارتمان و دواییش له‌ به‌له‌كۆنه‌كاندا شه‌راب ده‌خۆنه‌وه‌ و ده‌یكه‌ن به‌ پله‌زیقانێ‌ و قونبادان. تۆش.. تۆ هێشتا هۆشت نه‌هاتووه‌ته‌وه‌ له‌به‌ر شه‌وقی‌ كزی‌ كلچانه‌كه‌دا ده‌ڕوانیته‌ قامه‌كه‌ شووش و داڕزاوه‌كانت و بۆنیان ده‌كه‌یت، چه‌ند دڵخۆشی‌ په‌نجه‌كانت هێشتا بۆنی‌ تووتنی‌ خۆشناوه‌تیان لێ‌ دێ‌، بیری‌ كارگه‌ ده‌كه‌یت، نه‌وه‌كانت به‌رده‌وام لێتده‌پرسن نه‌نه‌ كه‌ی‌ ده‌چیته‌وه‌ كارگه‌؟ وه‌ك جاران نوقڵ و بسكیتمان بۆ بهێنیته‌وه‌؟ دڵت پڕه‌ حه‌ز ده‌كه‌یت بگریت، تۆ زۆر غه‌مباری‌، به‌ڵام ئه‌وان زۆر دڵخۆشن كارگه‌كه‌یان تخێلی‌ زه‌وی كردووه‌ و خه‌یاڵ ده‌كه‌ن ئه‌و ئاپارتمانه‌ی‌ دروستی‌ ده‌كه‌ن له‌ سه‌ر مانگه‌وه‌ ببینرێ‌. تۆ سه‌یر سه‌یر ئه‌م هه‌موو لۆزه‌نگه‌ره‌ جرتو فرتیانه‌، دوو دوو و سێ‌ سێ‌ سه‌ر ده‌كه‌ن به‌ یه‌كا و چرپه‌ چرپیانه‌، باجی‌ فاتمیش له‌سه‌ر یه‌كه‌ دانیان بۆ رۆده‌كات و به‌ قه‌یره‌ كچه‌كه‌ی‌ ده‌ڵێت (ئۆقره‌ بگره‌، به‌سه‌ ئه‌م نووكه‌ نووك و نوزانه‌وه‌یه‌ به‌س بێت ئیتر. تۆزێك بسره‌وێ‌ ئه‌وان به‌ دوای‌ دانه‌ڕۆكه‌دا دێن و خۆشیان نازانن چۆن ده‌كه‌ونه‌ ته‌ڵه‌كه‌وه‌) پوره‌ فاتم ئه‌و هه‌موو ساڵه‌ دانی‌ رۆ كرد، كه‌چی‌ قالۆنچه‌ی‌ ته‌پله‌ به‌سه‌ر خۆی‌ به‌ ماڵی‌ ئێمه‌دا كرد، گوتبووی‌ (دانی‌ دانه‌ رۆم نه‌ماوه‌، حه‌زم له‌ محله‌بی‌ ده‌ستی‌ كه‌وسه‌ر خانه‌) ئه‌و باوكه‌ت له‌ قه‌بر ده‌رده‌هێنم و كفنه‌كه‌شی‌… كفنه‌كه‌ی‌ زه‌رد نه‌بووه‌ شلێرخان هێشتا خوێنی‌ گه‌رم به‌ ده‌ماره‌كانیدا دێت و ده‌چێت، كه‌چی‌ تۆ ماكسییه‌كی‌ شه‌رابی‌ كورت و لووس و ته‌نكت له‌به‌ر كردووه‌، كه‌فه‌ڵت تیا ئه‌له‌رێنیته‌وه‌، لۆزه‌نگه‌ره‌كانی‌ سیله‌ی‌ كۆڵانیش له‌ عه‌زره‌تا تڕیان به‌با ئه‌دا. جرینگه‌ی‌ زێر و زیوی‌ مه‌چه‌كی‌ گۆشتنت خه‌ریكه‌ كاسیان ده‌كات، به‌م سمته‌ به‌رزه‌وه‌ وه‌كی‌ سم ته‌به‌ق به‌ نێو كۆڵاندا دێیت و ده‌چیت و بۆ ئه‌وان ده‌حیلێنی‌ و لوشكه‌ لوشكیش به‌ منداڵه‌كان ده‌ڵێی (ژانی‌ مه‌رگی‌ باوكه‌ نازداره‌كه‌تان گڕی‌ تێبه‌رداوم، سووتاندوومی‌، بووم به‌ قه‌ره‌برووت.) به‌ خواكه‌ت من بتناسم تۆ … به‌ خوا له‌ خۆت باشتر ده‌تناسم، ئه‌و ده‌سته‌ چه‌په‌ڵه‌ت ده‌بڕمه‌وه‌ كه‌ درێژت كردووه‌.. بۆ واده‌زانی‌ گێلم، باش ده‌زانم ئه‌م فیز و ده‌عیه‌یه‌ فێڵێكه‌ من ئه‌و سه‌ریم جوان جوان لێ دیاره‌ دوێنێ‌ له‌و سه‌رییه‌وه‌ هاتمه‌وه‌»
دیسانه‌وه‌ دایكی‌ گازی‌ دیلان ده‌كات ، لێ‌ ئه‌و له‌ دنیای‌ خۆیدا گیری‌ خواردووه‌ بۆ خۆی‌ هه‌ر ده‌ڵێت و هه‌ر ده‌ڵێت:
« واده‌زانێ گێلم به‌ دوو قسه‌ رازیم بكات وه‌كو زڕ براكانم به‌ تۆزێك پاره‌ ئه‌و گه‌وهه‌ره‌م له‌ ده‌ست ده‌ربهێنێ‌، باوكم ده‌یگوت به‌ فرۆشتنی‌ سووك و ریسوا ده‌بن. براكانم هێشتا قاقا پێده‌كه‌نن و ده‌ڵێن خۆ هه‌ر زه‌نگین ده‌بین، به‌ڵام برا ناوه‌نجییه‌كه‌م دۆشداماوه‌ ده‌ڵێ‌ ئه‌و هه‌موو پاره‌ و زێڕه‌ شوێنێك نییه‌ تێیدا…. به‌ڵام من زۆر ئاسووده‌م، راسته‌ برسیمه‌ زۆرم برسییه‌، به‌ڵام وه‌تاغه‌كه‌م گه‌رمه‌ هه‌رچۆنێك بێت خه‌وم لێده‌كه‌وێت»
دایكی دیلان له‌ناندێنه‌كه‌دا سه‌رقاڵی‌ چێشت لێنان بوو، چه‌ند جارێك بانگی‌ دیلانی‌ كرد و دیلان له‌وێ‌ نه‌بوو، نه‌خێر له‌سه‌ر پلیكانه‌كه‌ش نه‌بوو. دایكی‌ په‌رده‌كه‌ی‌ لادا، كه‌ دیلانی‌ به‌و حاڵه‌وه‌ بینی‌ خێرا ته‌له‌فۆنی بۆ شاخه‌وان كرد، گوتی‌:
« رۆڵه‌ خۆ كوفرنابێ‌ له‌ حاڵی‌ منی‌ به‌د به‌خت بپرسی‌» شاخه‌وان ته‌له‌فۆنه‌كه‌ی‌ داخسته‌وه‌ و خێرا وه‌كو شمقار دای‌ له‌ شه‌قه‌ی‌ باڵ و هێنده‌ی‌ نه‌برد گه‌یشته‌وه‌ ماڵ و خۆی‌ كرد به‌ حه‌وشه‌كه‌دا و یه‌كسه‌ر روانییه‌ دیلان. دیلان ده‌ستی به‌ محاجه‌ره‌ی پیلكانه‌كه‌وه‌ گرتبوو، خه‌ریك بوو له‌بن ده‌ری ده‌هێنا، روخساری‌ سوور هه‌ڵگه‌ڕابوو، شاخه‌وان خێرا باوه‌شی‌ پێدا كرد براكه‌م براكه‌م.. دیلان ده‌سته‌كانی‌ له‌ محاجه‌ره‌ی‌ پلیكانه‌كه‌ به‌ردا و به‌ ژێر باڵی‌ شاخه‌واندا فجوقی‌ كرد. شاخه‌وان به‌ره‌و كۆڵان به‌ دوایدا رایكرد. ده‌مه‌وعه‌سر به‌ ده‌ستی‌ به‌ تاڵ گه‌ڕایه‌وه‌، زۆر هیلاك بوو، له‌ برسا و له‌ هیلاكیدا وه‌خت بوو مێشكی‌ ده‌ته‌قی‌. دایكی‌ مه‌نجه‌ڵه‌ یاپراغه‌كه‌ی‌ بۆ سه‌ر سینییه‌كه‌ قڵپكرده‌وه‌، شاخه‌وان هه‌ر به‌گه‌رمی‌ كوله‌كه‌یه‌كی‌ خسته‌ نێو ده‌مییه‌وه‌ و هاواری‌ لێ هه‌ستا، دایكی‌ گوتی‌:
« رۆڵه‌ په‌له‌ مه‌كه‌، با تۆزێك ساردبێته‌وه‌»
شاخه‌وان له‌ نێوان گه‌رمی‌ یاپراغه‌كه‌ و برسێتیدا به‌گیر هاتبوو، یاپراغێكی‌ ده‌خسته‌ ده‌مییه‌وه‌ و له‌به‌ر گه‌رمییه‌كه‌ی‌ ده‌ریده‌هێنایه‌وه‌. هه‌رچۆنێك بێت تێری‌ خوارد و پشتی‌ دایه‌وه‌ به‌ قه‌نه‌فه‌كه‌دا و له‌ چاوه‌ڕوانی‌ چا دا ته‌له‌فۆنی‌ بۆ زمناكۆ كرد:
« له‌ كوێی‌؟ كافتریا نه‌بڕایه‌وه‌؟ بێزار نه‌بووی‌؟ براله‌ من هیلاك بووم، وه‌ڕس بووم، ده‌ ئیتر خۆ كوفر نابێ‌ یارمه‌تییه‌كم بده‌یت. بڕۆ بزانه‌ دیلان له‌ كوێیه‌، وه‌ڵڵا له‌ به‌یانییه‌وه‌ شوێن نه‌ماوه‌ له‌م شاره‌ به‌ دوایدا نه‌گه‌ڕێم. قسه‌ مه‌كه‌، قسه‌ مه‌كه‌.. هیچ مه‌ڵێ‌ ئه‌و ئیشه‌م بۆ بكه‌ و دوایی بگه‌ڕێوه‌ بۆ كافتریا حه‌ز ده‌كه‌یت شه‌ویش له‌وێ‌ بخه‌وه‌» دایكی‌ چایه‌كی‌ بۆ هێنا و گوتی‌ :
« به‌خوا رۆڵه‌ مه‌گه‌ر خۆت زمناكۆ پیاوی‌ ئه‌وه‌ نییه‌»
شاخه‌وان چاكه‌ی‌ له‌ دایكی‌ وه‌رگرت و گوتی‌:
« دایكه‌ خه‌مت نه‌بێ‌ زمناكۆ ئه‌یدۆزێته‌وه‌، خۆی‌ خوێرییه‌ و یه‌ك ده‌رزه‌ن خوێڕیش ده‌ناسێ‌، هه‌ر ئه‌و خوێریانه‌ی‌ هاوڕێی‌ ئه‌یدۆزنه‌وه‌، له‌به‌ر خۆیان، خۆ ئه‌گه‌ر زمناكۆ له‌ كافتریا نه‌بێ‌ ئه‌وان پێڕه‌كه‌یان نوقستانه‌، یه‌كی‌ كه‌مه‌»
ئه‌وان سه‌رگه‌رمی‌ دیلان بوون، بیریان له‌وه‌ ده‌كرده‌وه‌ دكتۆرێكی‌ باشتری‌ بۆ بدۆزنه‌وه‌، زمناكۆ دیلانی‌ هێنایه‌وه‌ ماڵ و راده‌ستی‌ شاخه‌وانی‌ كرد، دایكی‌ گوتی‌:
رۆڵه‌ دانیشه‌ پاروویه‌ك نان بخۆ، یاپراغه‌كه‌ زۆر خۆشه‌» زمناكۆ هه‌ر به‌سه‌ر پێوه‌ تۆزێكی‌ خوارد و گه‌ڕایه‌وه‌ بۆ كافتریا. دیلان ئه‌وه‌ند هیلاك بوو سه‌ری‌ خسته‌ سه‌ر رانی‌ شاخه‌وان و خه‌وی‌ لێكه‌وت. شاخه‌وان به‌ ئه‌سپایی سه‌ری‌ به‌رزكرده‌وه‌ و سه‌رینێكی‌ خسته‌ ژێر سه‌رییه‌وه‌ و تاوێك به‌دیارییه‌وه‌ دانیشت و گریا، دایكیشی‌ چووه‌ ناندێنه‌كه‌وه‌ و به‌ دزییه‌وه‌ گریا. دیلان زۆر هیلاك بوو، ده‌ی‌ چۆن هیلاك نابێ‌ له‌ كه‌یه‌وه‌ راده‌كات. له‌م كۆڵان بۆ ئه‌و كۆڵان.. سه‌ره‌تا له‌ ده‌ستی‌ شاخه‌وان هه‌ڵهات و دوایی له‌تاو مناڵه‌ چه‌توونه‌كان. شاخه‌وان و دایكی‌ ته‌گبیریان كرد بۆ سبه‌ینێ‌ بیبه‌نه‌وه‌ لای‌ دكتۆر نه‌ژاد. شاخه‌وان له‌پاڵ دیلاندا خه‌وی‌ لێكه‌وت و دایكیشی‌ له‌ ژوور سه‌ریانه‌وه‌، بۆ زمناكۆیش جارێ‌ ئێواره‌یه‌ گه‌ڕانه‌وه‌ی‌ چی‌. ماڵه‌كه‌ كپ بوو، هه‌موو نووستبوون. له‌نیوه‌شه‌ودا ده‌نگی‌ ته‌قه‌یه‌ك نه‌ك ئه‌وان هه‌موو كۆڵانه‌كه‌ی‌ خه‌به‌ركرده‌وه‌. ده‌نگی‌ قیژه‌ و گریان له‌ ماڵی‌ كاك ره‌حیمی‌ دراوسێیانه‌وه‌ ده‌هات. خه‌ڵكی گه‌ڕه‌ك له‌خه‌و راچه‌نین و به‌ ئاڕاسته‌ی‌ ماڵی‌ كاك ره‌حیم رایانكرد. دیلان ده‌مانچه‌یه‌كی به‌ ده‌سته‌وه‌ بوو ره‌حیمی‌ داماویش له‌ خوێنی خۆیدا گه‌وزی بوو.
هه‌موو هاواریان كرد»چیت كرد؟ بۆچی‌ كوشتت؟ «
دیلان وه‌ڵامی كه‌سی نه‌دایه‌وه‌، هێنده‌ی‌ پێنه‌چوو پۆلیس گه‌یشتنه‌ شوێنی‌ روداوه‌كه‌ و به‌ ماته‌ مات لێی‌ چوونه‌ پێشێ‌ و ده‌مانچه‌كه‌یان له‌ ده‌ستی ده‌رهێنا و قۆڵبه‌ستیان كرد. ژن و مناڵه‌كانی ره‌حیم باوكه‌رۆیان بوو، كوڕه‌ شه‌ش ساڵانه‌كه‌ی‌ ده‌گریا و به‌ پۆلیسه‌كه‌ی ده‌گوت:
«ده‌مانچه‌كه‌م به‌ره‌وه‌»
پۆلیسه‌كه‌ حه‌په‌سابوو به‌ ئه‌فسه‌ره‌كه‌ی گوت:
« گه‌وره‌م ئه‌مه‌ ده‌مانچه‌ی مناڵانه‌!»
پۆلیسه‌كان دیلانیان قۆڵبه‌ست كرد و به‌نێو تاریكی‌ شه‌ودا بردیان. ئه‌فسه‌ری‌ لێكۆڵینه‌وه‌ش ته‌واو وه‌ڕس بوو، خه‌ریك بوو مێشكی‌ ده‌ته‌قی‌، بۆ جاری‌ پانزه‌یه‌م و شانزه‌یه‌م و… لێی پرسی‌: « دیلان گیان له‌وه‌ زیاتر هیلاكمان مه‌كه‌، چۆن كوشتت به‌چی كوشتت؟ «
دیلان هێشتا له‌ دنیای‌ خۆیدا بوو نه‌ كه‌سی‌ ده‌بینی‌ و نه‌ هیچی‌ ده‌بیست، وه‌كو ئه‌وه‌ی‌ هه‌ر لێره‌ نه‌بێ‌، ته‌نانه‌ت كاتێ‌ ئه‌فسه‌ری‌ لێكۆڵینه‌وه‌ له‌ تووڕه‌ییدا به‌ هه‌موو هێزی‌ زلله‌یه‌كی‌ لێدا، دیلان نه‌بزوا، ئه‌و به‌جۆرێك رۆیشتبوو ئه‌گه‌ر به‌ پلایز گۆشتت له‌ لاڕانی‌ بقرتاندایه‌ رانده‌چڵه‌كی‌. ئه‌فسه‌ری‌ لێكۆڵینه‌وه‌ هیلاك بوو، به‌ پۆلیسه‌كانی‌ گوت بیبه‌نه‌وه‌ بۆ زیندان ئه‌مڕۆش هیچ .. زیندانییه‌كانیش زۆریان گوت:
« له‌ سه‌رچی‌ گیراوی‌؟ دزی‌؟ ژن؟ شه‌ڕ؟.. «
دیلان هیچ وه‌ڵامێكی‌ نه‌بوو، نوقمی‌ دنیای‌ خۆی‌ بوو:» گه‌ماڵ باوك به‌ ته‌مابووی‌ له‌ په‌نجه‌ره‌وه‌ بێیته‌ ژوورێ‌ و له‌ ده‌رگاوه‌… ئاوهات لێ‌ ده‌كه‌م قالۆنچه‌ی‌ كوڕی‌ قالۆنچه‌، بۆ من ئه‌وه‌نده‌ گه‌مژه‌م، پوره‌ نه‌شمیل خوا یاربێ‌ تۆڵه‌ی‌ تۆش ده‌كه‌مه‌وه‌، خه‌مت نه‌بێ‌ هاكا رۆژێك ئه‌و زلحورته‌م له‌ به‌له‌كۆنه‌ی‌ ئاپارتمانه‌كه‌وه‌ فڕێدایه‌ خوارێ‌، ئه‌وسا ده‌بینی‌ چۆن هه‌موویان هه‌ر هه‌موویان….»

 252 جار بینراوە

وڵامێک بەجێ بهێڵە

بەبێ پۆستی ئەلکترۆنی ناتوانی لێدوان بنووسیت *

*