هاوكاری

ئیتالۆ كالڤینۆ
له‌ عه‌ره‌بییه‌وه‌: عیسا چیایی

راوه‌ستابووم چاودێریم ده‌كردن، شه‌وێك له‌ پارێزێكدا گۆشه‌گیربوون، ئه‌وان هه‌وڵیان ده‌دا ده‌لاقه‌ی كانزای ده‌ڕابه‌ی دوكانێكی بازرگانی گه‌ڕه‌كێكی لاچه‌په‌ك بشكێنن، وادیاربوو ده‌ڕابه‌كه‌ قورس بوو، چونكه‌ ئه‌وان بۆ به‌رزكردنه‌وه‌ی، نوێڵیان به‌كارده‌هێنا و له‌گه‌ڵ ئه‌وه‌شدا نه‌یان ده‌توانی جووڵه‌ی پێبكه‌ن.
من به‌ته‌نیا و بێ ئه‌وه‌ی رووم له‌ جێگایه‌كی دیاریكراو بێت به‌ ته‌نیشتیاندا پیاسه‌م ده‌كرد، ده‌ستی یارمه‌تییم بۆ درێژكردن و له‌گه‌ڵیاندا نوێڵه‌كه‌م گرت، ئه‌وانیش رێگایان بۆ چۆڵ كردم. هه‌مووان پێكه‌وه‌ پاڵمان نه‌ده‌نا، بۆیه‌ من هاوارم كرد: به‌رزی بكه‌نه‌وه‌ ئه‌و پیاوه‌ی كه‌ له‌لای راستمه‌وه‌ بوو به‌ ناسكی سیخورمه‌یه‌كی تێسره‌واندم و به‌چپه‌ وتی: بێده‌نگبه‌ هه‌ی شێت ده‌ته‌وێ ده‌نگمان ببیستن؟ منیش سه‌رم راوه‌شاند هه‌روه‌كو ئه‌وه‌ی پێی بڵێم له‌ ده‌مم ده‌رچوو، كاره‌كه‌ كات و هه‌وڵی زۆری خایاند، ته‌نانه‌ت ئێمه‌ش عه‌ره‌قی زۆرمان ده‌ردا، به‌ڵام له‌ كۆتاییدا توانیمان ده‌لاقه‌كه‌ هێنده‌ به‌رزبكه‌ینه‌وه‌ كه‌ كه‌سێك بتوانێت به‌ ژێریا بڕوات. به‌ كاره‌كه‌ دڵخۆشبووین، نیگایه‌كی ره‌زامه‌ندییمان گۆڕییه‌وه‌ و پاشان چووینه‌ ژووره‌وه‌. من كیسه‌یه‌كم هه‌ڵگرت و ئه‌وانی تریش شت و مه‌كی جۆراوجۆریان ده‌هێنا و ده‌یانخسته‌ كیسه‌كه‌وه‌.
خێراكه‌ن پێش ئه‌وه‌ی پیاوه‌ قێزه‌ونه‌كانی پۆلیس بده‌ن به‌سه‌رماندا، به‌چپه‌ ده‌شیان وت : «راسته‌» منیش وتم: «به‌ڕاستی ئه‌وان قێزه‌وه‌نن». زوو زوویش ده‌یانوت: «بێده‌نگ به‌ « ئه‌رێ ده‌نگی پێ نابیستی.؟ تۆزێك به‌ ترسه‌وه‌ بێده‌نگ بووم و گوێم ده‌گرت: وه‌ڵامم دایه‌وه‌ : نا.. نا ئه‌وان نین.
یه‌كێكیان وتی: ئه‌وان كاتێك لێت په‌یدا ده‌بن، كه‌ تۆ قه‌ت چاوه‌ڕوانی ناكه‌یت، منیش وه‌ڵامم دایه‌وه‌: نه‌فره‌تیان لێ بێت، ئه‌وان شایانی مه‌رگن، داوایان لێكردم كه‌ تۆزێك بێمه‌ ده‌رێ و تا گۆشه‌ی شه‌قامه‌كه‌ بڕۆم و چاودێریی دۆخه‌كه‌ بكه‌م، منیش وام كرد.
له‌ ده‌ره‌وه‌ له‌ پێچكردنه‌وه‌كه‌دا خه‌ڵكانی تر به‌ره‌و ڕووم ده‌هاتن، هه‌ندێكیان خۆیان دابووه‌ په‌نای دیواره‌كان و هه‌ندێكی تریشیان له‌ گه‌ڕه‌كه‌كاندا خۆیان شاردبووه‌وه‌ ، منیش چوومه‌ ڕیزییانه‌وه‌. ئه‌و كه‌سه‌ی كه‌ له‌ته‌نیشتی منه‌وه‌ بوو پێی وتم: ئه‌و ده‌نگه‌ ده‌نگه‌ له‌ ناوه‌وه‌، له‌ ته‌نیشت دوكانه‌كانه‌وه‌ دێت، به‌ قووڵیی سه‌رنجمدا، به‌ ده‌نگێكه‌وه‌ كه‌ له‌ فیكه‌وه‌ نزیكتر بوو چرپاندی: سه‌رت داگره‌ هه‌ی گه‌مژه‌ ده‌مانبینن و پاشان وه‌كو هه‌میشه‌ هه‌ڵدێن.
من ته‌نیا سه‌یرم ده‌كرد و پاشان پاڵم دا به‌ دیواره‌كه‌وه‌ و به‌ده‌م نوشتانه‌وه‌وه‌ راكشام. ئه‌وه‌م بۆ ده‌گێڕایه‌وه‌ « گه‌ر بمان توانیبایه‌ بێ ئه‌وه‌ی هه‌ستمان پێبكه‌ن ده‌وروبه‌ری شوێنه‌كه‌مان بگرتایه‌ و یه‌كێكیان وتی: ده‌مانتوانی ده‌ستبه‌سه‌ریان بكه‌ین، ژماره‌یان زۆر نییه‌ كه‌وتینه‌ڕێ و له‌سه‌ر نووكی په‌نجه‌كانمان ده‌ڕۆیشتین، هه‌ناسه‌مان له‌ خۆ بڕیبوو، هه‌ر زوو زوویش به‌ترسه‌وه‌ نیگامان ده‌گۆڕییه‌وه‌.»
وتم ئێستا ئه‌وان ناتوانن هه‌ڵبێن و له‌ كۆتاییدا ئێمه‌ ده‌توانین به‌ به‌ڵگه‌وه‌ به‌سه‌ر تاوانه‌كه‌یانه‌وه‌ بیانگرین، كه‌سێكیان وتی: كاته‌كه‌یان هاتووه‌، منیش وتم: هه‌ی نابووتی قێزه‌وه‌نانه‌.
كه‌سێكی تر وتی: به‌وشێوه‌یه‌ شكۆی دوكانی خه‌ڵك پێشێل ده‌كه‌ن.
به‌ تووڕه‌ییه‌وه‌ دووباره‌م كرده‌وه‌:
نامه‌رد.. هه‌ی نامه‌ردینه‌.
پاڵیان پێوه‌نام تا تۆزێك بكه‌ومه‌ پێشیانه‌وه‌ و سه‌یرێكی ده‌وروبه‌ر بكه‌م. دووباره‌ من كه‌وتمه‌ ناوه‌ڕاستی دوكانه‌كه‌وه‌، كه‌سێكیان به‌ خێرایی كیسه‌كه‌ی دا به‌ كۆڵیدا و وتی: ئه‌وان ده‌ره‌قه‌تمان نه‌هاتن، یه‌كێكی تریان وتی: با له‌ پشته‌وه‌ ده‌رباز بین و به‌و جۆره‌ش له‌لایه‌كه‌وه‌ هه‌ڵمان خه‌ڵه‌تاندوون و له‌لایه‌كی تریشه‌وه‌ له‌ژێر ده‌ستی ئه‌وان هه‌ڵاتووین. بزه‌یه‌كی سه‌ركه‌وتن كه‌وته‌ سه‌ر روومه‌تی هه‌موومان. ئه‌وان هه‌ست به‌ بێهیواییه‌كی تاڵ ده‌كه‌ن، ئه‌مه‌م وت و له‌ به‌شی پشته‌وه‌وه‌ دزه‌مان ده‌كرده‌ دوكانه‌كه‌وه‌.
به‌دڵخۆشییه‌وه‌ به‌ چپه‌ ده‌مانوت: وا جارێكی تریش ئه‌و نامه‌ردانه‌مان هه‌ڵخه‌ڵه‌تاند.
ئه‌و كاته‌ش كه‌سێكیان به‌ هاواره‌وه‌ ده‌نگی هه‌ڵبڕی .. له‌ وێدا بوه‌ستن؟ له‌ پڕ ڕووناكی هه‌ڵكراو له‌ پشتی شتێكه‌وه‌ ئێمه‌ ده‌ركه‌وتین كه‌ ده‌ستی یه‌كتریمان گرتبوو و ره‌نگیشمان زه‌رد هه‌ڵگه‌ڕابوو. ئه‌وانی تریش له‌ ژووره‌كانی پشته‌وه‌ی دوكانه‌كه‌وه‌ وه‌ژوور كه‌وتن، ئه‌وان ئێمه‌یان نه‌بینی بۆیه‌ به‌ره‌و دوواوه‌ گه‌ڕانه‌وه‌. لێره‌دا وه‌ك شێت به‌ دوای یه‌كتریدا رامان ده‌كرد و هاوارمان ده‌كرد: له‌ راستیدا ئێمه‌ كردمان.
من دوو جار پێم هه‌ڵه‌نگوت بۆیه‌ لێیان دوا كه‌وتم، خۆمم بینییه‌وه‌ له‌ گه‌ڵ ئه‌وانی تردا دوایان كه‌وتبووم. له‌ ده‌وروبه‌رمه‌وه‌ هاواریان ده‌كرد، خێراكه‌ن، ده‌یانگرین، هه‌مووان به‌ گه‌ڕه‌كه‌ ته‌سك و تروسكه‌كاندا دوایان كه‌وتین و هاوارمان ده‌كرد: یاڵڵا ده‌ی، راكه‌ .. ئه‌و رێگایه‌یان لێبگره‌. ئه‌وان زۆر له‌ ئێمه‌وه‌ دوور نه‌كه‌وتبوونه‌وه‌، بۆیه‌ هاوارمان ده‌كرد : خێراكه‌ن، ناتوانن هه‌ڵبێن. من توانیم به‌كه‌سێكیاندا بگه‌مه‌وه‌، پێی وتم كارێكی باشت كرد كه‌ توانیت له‌وان رزگاربیت وه‌ره‌ له‌گه‌ڵ مندا و هه‌ر ئێستا لێیان ون ده‌بین. له‌گه‌ڵیاندا رۆیشتم، به‌ڵام پاش تۆزێك هه‌ستم كرد به‌ ته‌نیا له‌ گه‌ڕه‌كه‌كه‌دا راوه‌ستاوم . كه‌سێكیان مۆڕه‌یه‌كی كرد و به‌ ئاراسته‌ی پێچی كۆڵانه‌كه‌دا رایده‌كرد و هاواری ده‌كرد:
لێره‌وه‌، له‌ ڕاستیدا من بینیمن لێره‌وه‌ تێپه‌ڕین و ناشتوانن دوور بكه‌ونه‌وه‌ .
ماوه‌یه‌كی كه‌م دوای كه‌وتم پاشان به‌ توندی وه‌ستامه‌وه‌، هیچ كه‌سێك دیار نه‌بوو و هیچ ده‌نگێكی ئه‌وانیشم پێنه‌ده‌گه‌یشت. ده‌ستم خسته‌ گیرفانه‌كانمه‌وه‌ و دووباره‌ بێ ئه‌وه‌ی بۆ جێگایه‌كی دیاریكراو بڕۆم، كه‌وتمه‌ڕێ.
سه‌رچاوه‌: السقلبیه‌، قصص قصیره‌: ایتالو كالفینو نبع لا ینچب.

 39 جار بینراوە

وڵامێک بەجێ بهێڵە

بەبێ پۆستی ئەلکترۆنی ناتوانی لێدوان بنووسیت *

*