کورتەچیرۆک

تاكه‌ و تاك

زویا پیرزاد

هه‌ندێ به‌یانی كه‌ له‌ خه‌و هه‌ڵده‌سام. حه‌زم ده‌كرد به‌ جلی خه‌وی كۆن و قژی دانه‌هێنراو و گۆره‌وی تاكه‌ و تاكه‌وه‌ له‌به‌رده‌می ته‌له‌فزیۆندا دابنیشم و سه‌یری فیلم كارتۆن بكه‌م. حه‌زم له‌ فیلم كارتۆنه‌كانی واڵت دیزنی بوو. حه‌زم ده‌كرد ترێی كشمیشی له‌به‌رده‌مما دانێم و له‌ دنیای سه‌ندرێلا، جوانی خه‌وتوو و سپی به‌فرین و حه‌وت قه‌زه‌مه‌كه‌دا نغرۆ بم. پڕ به‌دڵ حه‌زم ده‌كرد سه‌ندرێلا و جوانی خه‌وتوو و سپی به‌فرین بم، له‌ چاوه‌ڕوانیی شازاده‌كه‌ما بم بۆ ئه‌وه‌ی كوله‌كه‌ ته‌مه‌ڵه‌كه‌م بۆ بكات به‌ گالیسكه‌یه‌كی زێڕین و هه‌ستی عه‌شقم تێدا بێدار بكاته‌وه‌ و كۆشكێكی زۆر جوان و به‌ شكۆم بۆ دروست بكات، كۆشكێك كه‌ قسه‌ و باسی چێشتلێنان و گسكدان و جلشۆرینی تیا نه‌بێت، كۆشكێك ئه‌وه‌نده‌ گه‌وره‌ بێت كه‌ شه‌وان گریانی مناڵه‌ شیره‌خۆره‌كه‌م له‌ خه‌و خه‌به‌رم نه‌كاته‌وه‌ و بۆنی گووه‌ شله‌كه‌ی خه‌ونه‌كانم تێك نه‌دات. حه‌زم ده‌كرد نیوه‌ڕۆ كه‌ شازاده‌كه‌م به‌ قه‌مه‌ره‌ كه‌شخه‌ و پاك و خاوێنه‌كه‌یه‌وه‌ له‌ دایره‌وه‌ ده‌هاته‌وه‌ بۆ ماڵه‌وه‌، تا ده‌نگی سوڕانی كلیله‌كه‌م له‌ قفڵی ئاپارتمانه‌ بچووكه‌كه‌ماندا ده‌هاته‌گوێ، له‌ شوێنی خۆم راده‌په‌ڕیم، چاوانم داده‌خست و ده‌مكرده‌وه‌ و شله‌ی قورمه‌سه‌بزی ئاماده‌ ده‌بوو، پڵاوی زه‌عفه‌ران له‌سه‌ر هه‌ڵمی لێهه‌ڵده‌سا، نانی حه‌جه‌ری گه‌رم و تازه‌ له‌سه‌ر سفره‌كه‌ ده‌بوو، تووره‌ بچووكه‌كان له‌ناو سه‌به‌ته‌ی سه‌وزه‌كه‌دا پێده‌كه‌نین و منیش، رازاوه‌ و بۆنخۆش، بزه‌م بۆ ده‌كرد و ده‌موت: «ئازیزم، ده‌نگ و باس چییه‌؟» شازاده‌كه‌م چه‌پكێ گوڵی نێرگزی بۆ درێژ ده‌كردم و ده‌یوت: «ئایی، خۆشم ده‌وێی»، پاشان به‌ره‌و لای مناڵه‌كه‌مان ده‌چوو كه‌ ئارام، رێك وه‌كو مناڵه‌ جوان و بێئازاره‌كانی ریكلامی ته‌له‌فزیۆن، پاك و خاوێن و ساغ و سه‌لیم، به‌ جلو به‌رگێكی بێ په‌ڵه‌ی شینی ئاسمانییه‌وه‌، له‌ناو كورسییه‌كه‌یدا دانیشتبوو، ده‌یوت: «ئا… ئا… ئا…»، هه‌تاو له‌ په‌نجه‌ره‌كه‌وه‌ له‌ گوڵه‌ نێرگزه‌كانی ده‌دا و مۆسیقایه‌كی ئارام له‌ ژووره‌كه‌دا شه‌پۆلی ده‌دا و منیش سه‌یری كۆشكه‌ خاوێن و به‌ ته‌رتیب و بێ ته‌پ و تۆزه‌كه‌م ده‌كرد و ده‌موت: «ئاه، چه‌ند به‌خته‌وه‌رم!»
كه‌ قژم داده‌هێنا، ده‌مبینی تاڵه‌ سپییه‌كان زۆر بوون. دایكم ده‌یوت: «قژت بۆیاخ بكه‌، مێرده‌كه‌ت گه‌نجه‌ و ژنانی گه‌نجی بێ مێرد وه‌كو خۆڵ وان.» كه‌ ته‌ماشای مێرده‌كه‌مم ده‌كرد، پێكه‌نینم ده‌دات. تێده‌فكریم: «كام كچی گه‌نج چاوی ته‌ماع له‌ شازاده‌ ماندوو و به‌د ره‌فتار و تێكشكاوه‌كه‌ی من ده‌بڕێت؟» ساڵه‌هایه‌ من بۆنی خۆش و تیشكی چاوان و بزه‌ی عاشقانه‌م له‌ شازاده‌كه‌م دزیوه‌. من! جادووگه‌ری شاری زمڕووتم! پیس و ناڕه‌سه‌ن و به‌دخواز! كام ژن عاشقی شازاده‌ ژاكاو و ره‌نگ پێ نه‌ماوه‌كه‌ی من ده‌بێت؟»
به‌یانییه‌كیان، به‌ قژی دانه‌هێنراو و جلی خه‌وی كۆنه‌وه‌، به‌ ناو ماڵه‌كه‌دا ده‌گه‌ڕام و جلوبه‌رگی پیسی سه‌ر عه‌رد، سه‌ر كورسییه‌كان، سه‌ر سیسه‌م و ناو حه‌مامه‌كه‌م كۆده‌كرده‌وه‌ و ده‌مكرده‌ جلشۆره‌كه‌وه‌. ده‌ستم به‌ دوگمه‌ی سه‌وز یان سوور یان زه‌رددا ده‌ناو جلشۆره‌كه‌ جله‌كانی ده‌شۆرد. ده‌سته‌كانم هه‌میشه‌ مه‌منوونی مێرده‌كه‌م بوون. له‌ جیاتی چنگ لێدان و به‌ ده‌ست شۆردنی جله‌ پیسه‌كانی مناڵه‌كه‌ و سه‌رچه‌ف و كراس و خاولییه‌كان، ئێستا ده‌متوانی كێشی سووكه‌ڵه‌ی جگه‌ره‌یه‌ك به‌ ده‌سته‌كانم بسپێرم. سه‌یری جله‌كانم ده‌كرد كه‌ له‌ناو جلشۆره‌كه‌دا ده‌خولانه‌وه‌، زه‌رد، سپی، سه‌وز، شین، ته‌نوره‌، جلی ژێره‌وه‌، پانتۆڵ، په‌ڕۆی ته‌پ و تۆز سڕینه‌وه‌، به‌رگه‌ سه‌رین، سه‌رمێز-پارچه‌كانی ژیانم-. دایكم ده‌یوت: «ده‌بێ جله‌كان به‌ جیا بشۆیت. سه‌رچه‌فه‌كان پێكه‌وه‌، جله‌كانی ژێره‌وه‌ پێكه‌وه‌، جلی مناڵه‌كه‌ پێكه‌وه‌.» به‌ڵام من هه‌موویانم پێكه‌وه‌ ده‌شۆرد. دایكم ده‌یوت: «ته‌ندروست نییه‌.» من به‌ گاڵته‌وه‌ بزه‌م ده‌هاتێ. دایكم ده‌یوت: «شوكری خوا بكه‌ كه‌ ناچار نیت به‌ گه‌ڵاكوتك و ئاوی سارد به‌ ده‌ست جل بشۆیت و چنگی لێگیر بكه‌یت. سه‌رده‌می ئێمه‌…» من تێده‌فكریم «خۆزگه‌ بینیاده‌م هه‌میشه‌ شتێكی ده‌بوو بۆ ئه‌وه‌ی چنگی لێگیر بكات یان پێیه‌وه‌ بلكێ. وه‌كو جل و به‌رگ یان چه‌تری ئاڵتوونیی گۆڕێك، ئێشێك له‌ دایره‌، ئومێد به‌ پله‌به‌رزكردنه‌وه‌ و جه‌ژنانه‌ و زیاده‌مووچه‌، ده‌فته‌رچه‌ی پاشه‌كه‌وتی بانك، ئاواتی خانوویه‌كی گه‌وره‌تر به‌ قه‌نه‌فه‌ی ستیله‌وه‌، ئوتومبیل، موستیله‌ی ئه‌ڵماس، جانتای لویس ڤیتۆن، سه‌عاتی رولێكس، ئاهه‌نگی شووكردن له‌ فڵان ئوتێل، مناڵی قه‌ڵه‌و كه‌ كارته‌كانیان هه‌مووی سه‌د بێت. دۆستانێك كه‌ بتوانی له‌گه‌ڵیاندا ده‌رباره‌ی شێوازی دانانی شله‌ی (فسنجان) قسه‌یان له‌گه‌ڵ بكه‌یت یان له‌ پاشمله‌ زه‌می دۆستانی تر بكه‌یت یان له‌گه‌ڵیاندا بچیت بۆ ساڵۆن.»
ماوه‌یه‌ك بوو سه‌رم به‌گێژه‌وه‌ ده‌چوو. جیاوازی نه‌بوو به‌ پێوه‌بم، دانیشم یان خه‌وتبم. هه‌ستم ده‌كرد هاوسه‌نگیم له‌ ده‌ستداوه‌. هه‌ستم ده‌كرد عه‌رده‌كه‌ له‌ ژێر پێما ده‌ڕوات. ده‌ستم درێژ ده‌كرد تا چنگ له‌ شتێك گیر بكه‌م بۆ ئه‌وه‌ی نه‌كه‌وم و هیچم ده‌ستنه‌ده‌كه‌وت. دایكم ده‌یوت: «سه‌رمات بووه‌.» هه‌موو رۆژێك نه‌باتی گه‌رمی ده‌رخوارد ده‌دام. به‌ بۆنه‌ی رۆژی له‌ دایكبوونمه‌وه‌ مێرده‌كه‌م ئامێرێكی قاپشۆردنی بۆ كڕیم و وه‌كو جه‌ژنانه‌ش ئامێرێكی خۆشاو. رۆژێك به‌ هه‌ردووكیانم وت: «ئه‌گه‌ر شتێكم هه‌بێ بتوانم چنگی لێگیر بكه‌م، حاڵم باش ده‌بێ و ئیتر ناكه‌وم.» دایكم و مێرده‌كه‌م سه‌یری یه‌كیان كرد و قسه‌یان كرد. چه‌ند رۆژێك دوای ئه‌وه‌، دایكم هات بۆ ماڵمان و مناڵه‌كه‌ی كرده‌ باوه‌ش. مێرده‌كه‌م وتی: «با بڕۆین.» رۆیشتین.
ژووری چاوه‌ڕوانیی عیاده‌ی دكتۆره‌ ده‌روونییه‌كه‌ دزێو و دڵگیر بوو. كومباری قاوه‌یی عه‌رده‌كه‌ له‌ چه‌ند جێگایه‌كدا به‌رزببۆوه‌ و بڵقی دابوو. پاژنه‌ی پێڵاوه‌كه‌م له‌ یه‌كێ له‌ بڵقه‌كان گیربوو خه‌ریكبوو ده‌كه‌وتم به‌سه‌ر ژنێكی گه‌نجدا كه‌ له‌سه‌ر قه‌نه‌فه‌یه‌كی قاوه‌یی چه‌رم دانیشتبوو، له‌ گوڵدانێك رامابوو كه‌ سێ چڵ گوڵه‌مێخه‌كی سه‌ناعی تیابوو. مێرده‌كه‌م ده‌ستمی گرت و من داوای لێبووردنم له‌و ژنه‌ كرد. پاشنیوه‌ڕۆیه‌كی هاوین بوو. ده‌مزانی ده‌ره‌وه‌ هه‌تاوه‌، به‌ڵام ژووری چاوه‌ڕوانییه‌كه‌ ئه‌وه‌نده‌ تاریك بوو گڵۆپه‌ لووله‌كانی بنمیچه‌كه‌ رووناكیان كردبۆوه‌. به‌ مێرده‌كه‌مم وت: «ئێره‌ وه‌كو مه‌یتخانه‌ وایه‌.» مێرده‌كه‌م بزه‌ی هاتێ، ده‌ستمی گوشی و وتی: «ئارام به‌ ئازیزم.»، من تێگه‌یشتم مه‌به‌ستی ئه‌وه‌یه‌ «قسه‌ مه‌كه‌.»
له‌سه‌ر یه‌كێ له‌ قه‌نه‌فه‌ چه‌رمه‌كان، به‌رامبه‌ر ئه‌و ژنه‌ دانیشتم كه‌ خه‌ریكبوو بكه‌وم به‌ سه‌ریا، چه‌ند ده‌قه‌یه‌ك دوای ئه‌وه‌، پشتم و پا و پووزم عه‌ره‌قی كرد. كۆڵۆنه‌ نایلۆنه‌كه‌ لكابوو به‌ پا و پووزما. ده‌ستمكرد به‌جووڵه‌ جووڵ، قه‌نه‌فه‌ چه‌رمه‌كه‌ كه‌وته‌ جیڕه‌ جیڕ. مێرده‌كه‌م سه‌یری كردم. وتم: «من رقم له‌ كۆڵۆنی نایلۆنه‌.»
مێرده‌كه‌م وتی: «ئارام به‌ ئازیزم.»
بێده‌نگ دانیشتم و تێفكریم بۆچی كاتێ رقم له‌ كۆڵۆنی نایلۆنه‌ ده‌بێ له‌ پێی بكه‌م و نه‌شڵێم رقم له‌ له‌پێكردنێتی؟
سه‌ره‌مان هات و چووینه‌ ژووری دكتۆره‌كه‌. مێرده‌كه‌م قۆڵمی گرتبوو، توند ده‌یگوشی. قۆڵم ئازای ده‌هات. دكتۆره‌ ده‌روونییه‌كه‌ له‌ڕ و لاواز، به‌ ریشێكی بزنی و چاویلكه‌یه‌كی پزیشكی خڕه‌وه‌، له‌ پشت مێزێكی گه‌وره‌وه‌ دانیشتبوو.
وتی: «حاڵ و باڵت چۆنه‌؟»
وتم: «باشم، به‌س قۆڵم ئازاری هه‌یه‌.»
وتی: «قۆڵت ئازاری هه‌یه‌؟ له‌ كه‌یه‌وه‌ ئازاره‌كه‌ی ده‌ستیپێكردووه‌؟»
وتم: «له‌ سی سانییه‌ پێش ئێستاوه‌.»
كۆكی، پاشان چاویلكه‌كه‌ی رێكخسته‌وه‌ و وتی: «خۆت پێت وایه‌ هۆكاره‌كه‌ی چییه‌؟»
وتم: «خۆم پێم وایه‌ هۆكاره‌كه‌ی ئه‌وه‌یه‌ كه‌ مێرده‌كه‌م قۆڵم ده‌گوشێت.»
مێرده‌كه‌م به‌ ترسه‌وه‌ سه‌یری كردم و خۆی كێشایه‌ دواوه‌.
وتم: «ئێستا قۆڵم نایه‌شێت.»
دكتۆر له‌سه‌ر پارچه‌ كاغه‌زێك شتی ده‌نووسی. هه‌ستمكرد پێده‌كه‌نێت. پێكه‌نین له‌ روخساریا نه‌بوو، به‌ڵام من هه‌ستمكرد پێده‌كه‌نێت. ده‌مه‌ویست بڵێم: «ده‌زانم پێده‌كه‌نیت.» به‌ڵام خۆم به‌ خۆمم وت: «ئارام به‌ ئازیزم.» سه‌رم كێشا بزانم له‌سه‌ر كاغه‌زه‌كه‌ چی ده‌نووسێت. خێرا كاغه‌زه‌كه‌ی هه‌ڵگیڕایه‌وه‌. به‌ڵام من بینیم له‌سه‌ر كاغه‌زه‌كه‌ وێنه‌ی روخساری ده‌م به‌خه‌نده‌ ده‌كێشێت. ده‌مه‌ویست بڵێم: «بێتاقه‌ت مه‌به‌. چ كێشه‌یه‌كی تێدایه‌؟ منیش زۆرجار له‌سه‌ر هه‌رچییه‌ك كه‌ له‌به‌ر ده‌ستما بێت وێنه‌ی روخساری ده‌م به‌خه‌نده‌ ده‌كێشم.»
دكتۆر وتی: «حه‌زت له‌ چ شتێكه‌؟»
وتم: «فیلم كارتۆنه‌كانی واڵت دیزنی و ترێی كشمیشی… و هه‌ندێ جاریش حه‌زده‌كه‌م وێنه‌ی روخساری ده‌م به‌ خه‌نده‌ بكێشم.»
چه‌ند ده‌قه‌یه‌ك ده‌می به‌ كراوه‌یی مایه‌وه‌، چه‌ند جارێك كۆكی و وتی: «رقت له‌ چییه‌؟»
وتم: «كۆڵۆنی نایلۆن و له‌وه‌ی كه‌سێك به‌رده‌وام قۆڵم بگوشێت.»
دكتۆر كۆمه‌ڵێ شتی تری له‌سه‌ر پارچه‌ كاغه‌زێكی تر نووسی. هه‌ستمكرد به‌ تایبه‌ت كاغه‌زه‌كه‌ی سوڕاند به‌لای منه‌وه‌ بۆ ئه‌وه‌ی بیبینم ئه‌مجاره‌ وێنه‌ی روخساری ده‌م به‌خه‌نده‌ی نه‌ده‌كێشا. وتی: «له‌م حه‌بانه‌ روژی سێ دانه‌ بخۆ. به‌یانی و نیوه‌ڕۆ و ئێواره‌. باش ده‌بێت.»
وتم: «یه‌عنی ده‌بێته‌ هۆی ئه‌وه‌ی ئیتر حه‌زم له‌ فیلم كارتۆنه‌كانی واڵت دیزنی نه‌بێت؟»
سه‌یری كردم و وتی: «نه‌خێر، ده‌بێته‌ هۆی ئه‌وه‌ی ئیتر وێنه‌ی روخساری لێو به‌خه‌نده‌ نه‌كێشیت.»
دامه‌ قاقای پێكه‌نین. دكتۆریش پێده‌كه‌نی. مێرده‌كه‌م به‌ سه‌رسوڕماوییه‌وه‌ سه‌یری ئێمه‌ی ده‌كرد.
نازانم ماوه‌ی چه‌نده‌ كه‌ جار به‌جارێ له‌گه‌ڵ دكتۆره‌ ده‌روونییه‌كه‌دا داده‌نیشم و ته‌ماشای فیلم كارتۆنه‌كانی واڵت دیزنی ده‌كه‌ین، له‌ كۆشكێكی جوان و گه‌وره‌ و به‌ ته‌رتیب و بێ ته‌پ و تۆزدا، دكتۆره‌ ده‌روونییه‌كه‌م به‌ ترێی كشمیشی ده‌ژی و من قه‌ت قژم داناهێنم. ئه‌ویش ریشی زۆر درێژ بووه‌. من هه‌موو كۆڵۆنه‌ نایلۆنه‌كانم فڕێداوه‌ و ئه‌و كه‌ قه‌ت داوام لێناكات گۆره‌وییه‌كانی بۆ بكه‌م به‌ جووت. هه‌میشه‌ تاكه‌ و تاك گۆره‌وی له‌ پێ ده‌كات و هه‌رچی له‌به‌رده‌ستا بێت وێنه‌ی روخساری لێو به‌ خه‌نده‌ی له‌سه‌ر ده‌كێشێت و باسی ئه‌و ژنه‌م بۆ ده‌كات كه‌ له‌ ژووری چاوه‌ڕوانیی دانیشتووه‌ و سه‌یری سێ گوڵه‌مێخه‌كی سه‌ناعی ده‌كات.

له‌ فارسییه‌وه‌: محه‌مه‌د كه‌ریم
سه‌رچاوه‌: www.True-Story.blogfa.com

print

وڵامێک بەجێ بهێڵە

بەبێ پۆستی ئەلکترۆنی ناتوانی لێدوان بنووسیت *

*

x

هەواڵێ هاوشێوە

خوێندنه‌وه‌ی حوشتر و حه‌مام

هه‌ندرێن خۆشناو هه‌وڵده‌ده‌م له‌م نووسینه‌دا كورته‌ خوێندنه‌وه‌یه‌ك‌ بۆ كتێبی حوشتر ...