سەرەکی » ئەدەب - سێبەر و سایە » پێڵه‌وار و زنینه‌وه‌

کورتە چیرۆک

پێڵه‌وار و زنینه‌وه‌

بێهزاد قادری-مه‌ریوان
– نازانم تۆ بۆ ئه‌وه‌نده‌ رقت لێیه‌!
– منیش تێناگه‌م تۆ بۆ ده‌ته‌وێت بڵێیت كێشه‌ی نییه‌!
– چونكه‌ ئه‌وه‌ رێگایه‌كه‌ و ئه‌و هه‌ڵیبژاردووه‌.
– رێگاكه‌ی هه‌ڵه‌یه‌.
– به‌ تۆ چی؟
– به‌ڵام پێوه‌ندیی به‌ منه‌وه‌ هه‌یه‌.
– ده‌ته‌وێت كێشه‌ بۆ خۆت سازبكه‌یت؟
– گرنگ نییه‌ تۆ ناوی بنێیت چی، به‌ڵام من خۆم به‌ به‌رپرس ده‌زانم.
– به‌رپرسی كێ؟
– خه‌ڵك، كۆمه‌ڵگا، خۆم و منداڵه‌كانی داهاتوو.
– به‌ڵام وه‌ها زۆر زوو پرچت سپی ده‌كه‌یت.
– سپی‌بوونی پرچی من، بێ ‌گه‌مترین شتی ژیانمه‌.
– نازانم ئه‌مه‌ت چۆن ده‌ستكه‌وتووه‌! به‌ڵام تكایه‌ بیده‌ من.
– خۆزگه‌ هیچكات منت له‌م دۆخه‌دا نه‌ده‌دی. ئیتر منیش ناچار نه‌ده‌بووم ئه‌م قسانه‌ت بۆ بكه‌م.
باوكی لێی تینه‌ده‌گه‌یشت! له‌ڕاستیدا لێی تێده‌گه‌یشت به‌ڵام ته‌مه‌ن زۆر شتی پێ پیشان دابوو. له‌ كۆنه‌ راوچییه‌كان بوو، به‌ڵام ساڵانێك بوو راوی نه‌ده‌كرد. به‌ هیوا بوو ژیانێكی ئاسایی و بێده‌نگ بۆ خۆی و بنه‌ماڵه‌كه‌ی دابین ‌بكات، به‌ڵام دۆخ باشتر له‌ رابردوو نه‌بوو و نه‌یده‌زانی میراته‌كه‌ی له‌ خوێنه‌وه‌ گه‌یشتبووه‌ بڕیاریش. بڕیار له‌ ماڵ هاتبووه‌ ده‌ره‌وه‌ و نه‌یده‌توانی
رێگای لێ بگرێت.
سه‌یری ئاسمانی كرد، مۆڕی كردبووه‌وه‌. چه‌ند چركه‌یه‌ك سه‌رنجی به‌ره‌و هه‌وره‌كان راكێشرابوو، زبر ده‌یانیدی! گلۆر بوونه‌وه‌ و له‌سه‌ر یه‌ك خزانیان، ئازاری ده‌دا. له‌گه‌ڵ خۆی ده‌یگوت: ((له‌به‌ر ئه‌وه‌، داره‌كان نایه‌نه‌ پێشوازی بارانه‌وه‌ و «با» دڕنده‌كانیش مارئاسا چڵه‌ برینداره‌كان ده‌گه‌زن. له‌به‌ر ئه‌وه‌، چڵه‌كان لاوێن نین و ناتوانن گه‌ڵاكان به‌ سه‌وزی رابگرن. ئه‌وه‌ كه‌ گه‌ڵا سه‌وزه‌كان به‌ زه‌ردهه‌ڵگه‌ڕاوی و ده‌مار وشكه‌وه‌بوویی ده‌خاته‌ سه‌رده‌ری رسیان.))
له‌ گیرفانیدا بوو. زوو زوو ده‌ستی بۆ ده‌برد و ئاگاداری بوونی ده‌بووه‌وه‌. سه‌ری داخستبوو و به‌ خێرایی هه‌نگاوی ده‌نا. پانتۆڵه‌كه‌ی پڕ بوو له‌ غه‌ڕه‌ و «با» و تۆڵه‌. له‌گه‌ڵ خۆی ده‌یگوت: ((هه‌ر دوێنێ بوو كه‌ هه‌زاره‌مین گه‌ڵا، زه‌ردهه‌ڵگه‌ڕاو، له‌ ده‌فته‌ری به‌هاردا سپێردرایه‌ ئامێزی ئه‌م خاكه‌ ماندووه‌، ئه‌و خاكه‌ی وا له‌ خولیای دیتنی وه‌رزی پێنجه‌مدا، شه‌و نییه‌ مۆته‌كه‌ شه‌ویله‌كانی نه‌نێته‌ ناقی.)) ده‌ستگه‌لێكی ده‌دی، دیكتاتۆر، كه‌ بارانیان كه‌له‌پچه‌ ده‌كرد. كه‌ بیری لێیان ده‌كرده‌وه‌ لالووت ده‌بوو و هه‌نگاوه‌كانی چنگیان له‌ شه‌قام ده‌گرت. به‌ خۆی ده‌گوت: ((بڕیار! سه‌یری ئه‌وه‌ڵ تا ئاخری ئه‌م شه‌قامه‌ بكه‌، به‌هاره‌، به‌ڵام داره‌كان وه‌ها نانوێنن! شه‌قامه‌كان بوونه‌ته‌ نیگاره‌یه‌ك له‌ پێڵه‌وار و زنینه‌وه‌!)) هیچ پاته‌خۆرێكی به‌ ئاواڵ نه‌ده‌زانی، بۆیه‌ ئه‌گه‌ر ناویان له‌ به‌رزترین وشه‌ خۆهه‌ڵكێشه‌كانی قه‌سیده‌ی ئه‌شقدا ببینرایه‌، كورتتر له‌ خاڵی كۆتایی رسته‌ ده‌یانیدی. ده‌نگی خۆی له‌ مێشكیدا به‌رده‌وام له‌ دووپاتبوونه‌وه‌دا بوو: ((…به‌ڵام، من خۆم به‌ به‌رپرس ده‌زانم…))
شه‌و گه‌یشتبوو. بڕیار، سوورتر له‌ خوله‌كه‌كانی پێش له‌سه‌ر بڕیاری خۆی مابووه‌وه‌. له‌ پشت پێڵه‌وارێكی زه‌به‌لاح خۆی حه‌شاردابوو. چاوه‌ڕێ بوو بگه‌ڕێته‌وه‌. وره‌ی به‌ خۆی ده‌دا: ((من، په‌یكه‌رتاشم، به‌ په‌یمانم پابه‌ندم، پێگه‌یه‌ك پێگه‌ ده‌نێم، پته‌وتر له‌ پێداگریی مه‌زنترین پاڵه‌وان.)) ئۆتۆمبیلێك چه‌ند هه‌نگاو له‌ولا تریه‌وه‌ وه‌ستا. به‌ ته‌نیا له‌ نێو ئۆتۆمبیله‌كه‌یدا دیتی، ویستی دابه‌زێت، به‌ راكردن به‌ره‌و رووی رۆیشت. له‌ گیرفانی ده‌ریهێنابوو و به‌ره‌و ڕووی گرتبوو. به‌ دیتنی بڕیار و بكوژه‌كه‌ی ده‌ستی، له‌ وه‌یلانییه‌كی بێ‌بندا خۆی قوڵتیان ده‌دی. گوڵۆپی نێو كۆڵان ده‌گڕا و سێبه‌ری پێڵه‌وار ده‌نگی‌ده‌دایه‌وه‌! نیگایه‌كی هه‌وانته‌ی بڕیبووه‌ ئاسۆی دووره‌ده‌ستی چاوانی بڕیاره‌وه‌. ده‌می داچه‌قابوو، نیگا سه‌رلێشێواوه‌كانی به‌ره‌و لێوی بڕیار، به‌ره‌وخوار بووه‌وه‌. چاوه‌كانی بۆ دیتنی بزه‌یه‌كی ته‌نانه‌ت تاڵیش، خه‌ریك بوو به‌راویته‌ ده‌بوو. خه‌ڵك له‌ شه‌قامه‌وه‌ تێده‌په‌ڕین! ناویان نه‌ده‌هێنایه‌ سه‌ر زمان، ته‌نانه‌ت بیریان له‌ بوونی نه‌ده‌كرده‌وه‌. له‌سه‌ر ساته‌كان وه‌ستابوو و تێپه‌ڕینی كات ناشۆ بوو. بڕیار گوتی: ((له‌ كۆتاییدا سه‌ره‌ت گه‌یشت.)) «با»یه‌كی تیژ له‌ بڕیاره‌وه‌ هه‌ڵیكرد و له‌ لووله‌ی چه‌كه‌كه‌یه‌وه‌ ده‌رچوو و نیگا هه‌وانته‌كانی ئه‌وی بۆ ڕابردووی برده‌وه‌! ئه‌و كاتانه‌ی: بزه‌كانی حه‌شار ده‌دا و نیگای له‌ داره‌كان بێبه‌ش ده‌كرد و سه‌رنجی به‌ چڵه‌ برینداره‌كان نه‌ده‌دا و گوێی بۆ شاخ نه‌ده‌گرت و ده‌سته‌مۆئاسا خۆی به‌ كاسه‌دا خزاندبوو!
بڕیار خێرا هه‌ڵگه‌ڕایه‌وه‌، شه‌قامی پڕ له‌ دار له‌ ئامێزی خۆی شاردییه‌وه‌.

print

 73 جار بینراوە

وڵامێک بەجێ بهێڵە

بەبێ پۆستی ئەلکترۆنی ناتوانی لێدوان بنووسیت *

*