سەرەکی » وتار » له‌ یادی (29) ساڵه‌ی كۆچی باوكمدا

له‌ یادی (29) ساڵه‌ی كۆچی باوكمدا

د.ئالان فه‌ره‌یدون عه‌لی ئه‌مین

29 ساڵ به‌رله‌ ئێستا، له‌ به‌غداوه‌، شاعیرێكی گێسوو سپی، له‌ شه‌قه‌ی باڵیدا به‌ره‌و زێدی باپیرانی، هه‌ر ئه‌و پیاوه‌ هزر سپییه‌، خۆی و قافڵه‌ی خۆشه‌ویستی نیشتمان، و خۆی و باران، و هه‌رخۆی و شه‌ونمی ته‌ڕی لێوه‌كانی (نوقڵێ)، هاتن به‌ره‌و شاری سلێمانی.

ده‌گێڕنه‌وه‌، له‌و ساڵه‌دا، بیست و نۆ داری به‌ڕوو، له‌شه‌رماندا، كه‌ بێتامن، و شایسته‌ی ئه‌وینی باوكی عاشق و (نوقڵێ)ی مه‌عشوق نین، هه‌موویان، له‌سه‌ر گردی سه‌یوان، جه‌وتی به‌ڕووه‌كانیان پڕپڕكرد له‌ شۆكه‌ و شیله‌ی ئه‌وینی (نوقڵێ)ی حه‌قیقی و نوقڵێی نیشتمان بوونه‌ تانوپۆی گێنگڵی چه‌ندین ساڵه‌ی حه‌سره‌ت و زیگاری باخچه‌ی نه‌دیوی عه‌ده‌ن:

نوقڵێ! ئه‌مانه‌ و پرسیاری تریش
خه‌م و خه‌فه‌ت و ئازاری تریش
ئێستا له‌ ته‌كما، هاوڕاز و هاوڕێن
له‌ شاده‌ماری خوێنما ئه‌گه‌ڕێن

ده‌گێڕنه‌وه‌، بیست و نۆ ساڵ به‌رله‌ ئێستا، ئه‌ستێره‌ی كاروان كوژه‌، چاوی به‌ كاروانییه‌ك كه‌وتووه‌، بیست و حه‌وت داری فریشته‌ و دوو كانیاوی سپی سپی ده‌هێنا بۆ ئه‌م شاره‌، ده‌گێڕنه‌وه‌، هه‌رچی چاووگ و باخچه‌ و رووبار و زه‌لالی ئه‌م شاره‌یه‌، كه‌وتبوونه‌ سه‌مای به‌خێرهێنانیان، به‌ڵام له‌هه‌مووی سه‌یرتر ئه‌وه‌بوو، دار هه‌رمێیه‌كی سیس، كه‌ ببوو به‌ جێگه‌ی توانجی رێبواران، له‌به‌ر ماڵی بێكه‌سی شاعیردا كوشكه‌ڵه‌ی كردبوو، بانگی كردم: كوڕا.. به‌ بای هه‌ناسه‌ی سه‌رد و بارانی ئه‌شكی گه‌رمتا… ترسی بێ نازی و عیشوه‌ت لێ ئه‌بارێ؟ ئه‌ی نازانی: من چاوه‌ڕێم ئه‌و كانییه‌ی (ئالان)م كه‌ (ئاسۆ)ی به‌ختم سه‌ربكات و گه‌نج و به‌ردارم بكاته‌وه‌؟ ئه‌ی نازانی: هه‌رچی هه‌تیوی شاره‌ چاوه‌ڕێی نووسینه‌وه‌ی (سمۆره‌)ن له‌سه‌ر په‌ڕه‌ی دڵیان؟ ئه‌ی نازانی باوكی شاعیرت رۆح ده‌كاته‌وه‌ به‌ به‌ری هه‌رچی شه‌هیدی گردی سه‌یوان و مامه‌یاره‌ و شێخ محێدین و شێخ ئه‌حمه‌دی هندیدا؟ مه‌گه‌ر نه‌تبیستووه‌: كه‌ شاعیرێك ئه‌مرێ ئیتر ژینی پیره‌مێرد و حه‌بیبه‌ی نالی ئۆقره‌یان لێئه‌بڕێ؟ ئه‌ی نازانی: پڕیشكی ئه‌وینی مامۆستا فه‌ره‌یدون دار و په‌ردووی ئه‌م وڵاته‌ی پڕكردووه‌ له‌ ئاشته‌وایی و میهره‌بانیی؟..

دارهه‌رمێكه‌ هه‌ر ئه‌وه‌نده‌ی به‌ نوزه‌ پێوتم و ئیتر له‌به‌ر قوڵپی گریان نه‌یده‌زانی به‌ كام لادا بلاوێنێ، نه‌یده‌زانی گیانی (فه‌ره‌یدونی باوكم) به‌ چی شادكا، خه‌می ئه‌وه‌شی لێنیشتبوو كه‌ كاتی خۆی په‌یمانی به‌ باوكم دابوو ببێته‌ سایه‌ی هه‌تیو و هه‌ژار و نه‌دار و پێشمه‌رگه‌ی ئه‌م وڵاته‌، به‌ڵام خه‌می مردنی باوكم وا سیس و كزۆڵی كردبوو، ته‌نانه‌ت نه‌دیده‌توانی له‌سه‌ر قه‌دی خۆیشی راوه‌ستێ.

بابه‌گیان: بیست و نۆ ساڵه‌ دووریت و هه‌تا ئێستا جگه‌ له‌ بۆنی شیعر و چراخانی هه‌رێزێنت، هیچی ترت بۆ نه‌ناردوم، ده‌زانی زامی بێ تۆیی منی كردۆته‌ داهۆڵێكی بێ خه‌زان، ده‌زانی له‌و ساته‌وه‌ی چاوه‌كانت لێكنا، ئیتر نه‌ باران هێشتی بۆنی زه‌وی پایز بكه‌م، نه‌ هه‌ور وه‌ك جاران میهربان بوو له‌گه‌ڵم، نه‌ خۆر ماسكی فرمێسكاویی خۆی دڕاند و نه‌ شه‌ماڵیش جه‌سته‌ی ماندووی حه‌ساندمه‌وه‌.

بابه‌گیان: منت به‌ ده‌ستی میهره‌بانی گه‌وره‌ كرد و بوومه‌ كانیاوی پاكی عیشق و نیشتمان په‌روه‌ریت.. من هه‌میشه‌ به‌و خه‌ونانه‌ ده‌ژیم كه‌ بۆنی خه‌یاڵی منداڵیان لێدێت، خه‌یاڵی گۆشكردنم به‌ ده‌ستی میهر و بازووی شه‌كه‌ت و گۆرانی نه‌بڕاوه‌ی نه‌ته‌وه‌كه‌ت.

له‌و رۆژه‌وه‌ی ئه‌ستێره‌ی رووناكت ماڵئاوایی لێكردم، و بێبه‌شی كردم له‌ ئامێزی به‌خشنده‌یی و گه‌رمت، ئیتر باوه‌شم كردووه‌ به‌ شیعر و باران و هزر و پرشنگی نه‌بڕاوه‌ی وه‌سییه‌ته‌كانتدا. ئه‌وه‌ی سه‌بووریی دڵمی داوه‌، جگه‌ له‌ شیعر و یاده‌وه‌رییه‌ ره‌زارییه‌كانت، ئه‌وه‌یه‌ كه‌ چرای پرشنگداری ئه‌م نه‌وه‌یه‌یت.

 150 جار بینراوە

وڵامێک بەجێ بهێڵە

بەبێ پۆستی ئەلکترۆنی ناتوانی لێدوان بنووسیت *

*