سەرەکی » ئەدەب و هونەر » قه‌ده‌غه‌ی هاتوچۆپەڕە 2

کورتەچیرۆک

قه‌ده‌غه‌ی هاتوچۆ

له‌سه‌ر جاده‌ سه‌ره‌كییه‌كانی شار پیاسه‌ ده‌كه‌م، رووبه‌رێكی ره‌شی قیره،‌ كه‌ هه‌تا خوا حه‌ز كات مرۆڤ له‌سه‌ری جێی ده‌بێته‌وه‌، به‌ڵام كه‌س من نابینێت، هیچ كه‌سێك ئاوڕناداته‌وه‌، كه‌سیش سه‌یری من ناكات، ئای بۆ ته‌نیا كه‌سێك، ئای بۆ مرۆڤێك، ئه‌سڵه‌ن نایبه‌نه‌وه‌ سه‌ر خۆیان كه‌ من ده‌ناسن. جه‌خت ده‌كه‌مه‌وه‌، دووپاتی ده‌كه‌مه‌وه‌. منتان خۆش بوێت. یارمه‌تیم بده‌ن. ئه‌ی هاوار له‌گه‌ڵ ئێوه‌مه‌. ئێوه‌. هه‌مووتان ده‌بینم. هه‌وڵ ده‌ده‌م وه‌كو موگناتیس به‌ره‌و لای خۆم راتانكێشم. ده‌ڵێی هه‌ر چاویان به‌ چاره‌ی من ناكه‌وێت، به‌ تیله‌ی چاویش سه‌یرم ناكه‌ن. ده‌مسڕنه‌وه‌. حسابی نه‌بووم بۆ ده‌كه‌ن، من غه‌یبی و نه‌بینراوم. نیگای چاویان له‌سه‌ر هیچ شتێك جێگیر نابێت، به‌ تاسه‌وه‌ سه‌یریان ده‌كه‌م، له‌ناو رۆحی خۆمدا هه‌ڵیان ده‌كۆڵم، له‌سه‌ر ناوچه‌وانم. روخساریان له‌گه‌ڵ مندا ئاوێته‌ ده‌بێت، ده‌بنه‌ یاوه‌رم، له‌ خه‌یاڵی خۆمدا ئه‌مه‌ دروست ده‌كه‌م، دیسان ده‌یخوڵقێنمه‌وه‌، ده‌یكه‌مه‌ باوه‌شم. ئێمه‌ی ژنان قه‌دری روخساره‌كان ده‌زانین، له‌ راستیدا هه‌ر ساتێك له‌ ژیان، ده‌بێته‌ روخسارێك كه‌ ده‌توانم ماچی بكه‌م. خۆشت بوێم، من ببینه‌، ئه‌ها لێره‌م. ساڵ دوانزه‌ی مانگ گوێم هه‌ڵخستووه‌، ده‌مه‌وێت له‌ قاڵبی خۆم بێمه‌ ده‌ره‌وه‌ و بڵێم: سه‌نیوره‌، سه‌نیوره‌م، بابه‌ كچێكی جوانیكله‌م، به‌ڵام كه‌س ئاوڕ ناداته‌وه‌، من ده‌ڵێی ته‌ختی دیواره‌ ساف و لووسه‌كه‌ی به‌رامبه‌رم. ده‌بێت به‌سه‌ریاندا هاوار بكه‌م و دروشم بڵێمه‌وه‌، كۆمه‌ڵه‌كه‌ی ئێوه‌ پێویستی به‌ منه‌، به‌بێ من كامل نین، كه‌س وه‌كو من به‌ رێدا ناڕوات، هیچ كه‌سێك وه‌كو من پێناكه‌نێت، كاتێ من پێده‌كه‌نم لووتم چاڵی تێده‌كه‌وێت، ژنێك نابینن كه‌ وه‌كو من جوان ئه‌نیشكی بخاته‌سه‌ر مێز، كه‌سێك نادۆزنه‌وه‌ وه‌كو من ملپێچ بكاته‌ ملی … خانمان، كوڕه‌ قۆزه‌كان، مناڵان، سه‌گه‌ل، پشیله‌كان، دانیشتوانی جیهان، باوه‌ڕ بكه‌ن راست ده‌كه‌م، پێویستتان به‌ منه‌. حه‌زده‌كه‌م وابیر بكه‌مه‌وه‌ كه‌ گوێتان له‌ قسه‌كانمه‌، به‌ڵام ده‌زانم كه‌ گوێتان لێ نییه‌. كه‌س چاوه‌ڕوانی من نییه‌. هه‌موو رۆژێك به‌ شه‌ڕه‌ شه‌ق به‌ جاده‌ پان و به‌رینه‌كاندا ده‌ڕۆم، به‌ بیابانی دڵمدا ده‌ڕۆم، ده‌مه‌وێت ده‌ستی لێبده‌م، حه‌زده‌كه‌م ونبووه‌كه‌م به‌ چاوی خۆم ببینم. پێویسته‌ سه‌یری ئه‌و رووبه‌ره‌ پان و به‌رینه‌ قیر ئاسایه‌ بكه‌م. پێویسته‌ مه‌رگی خۆم به‌ چاو ببینم.

له‌ فارسییه‌وه‌: محه‌مه‌د كه‌ریم

سه‌رچاوه‌: از زبان دیگران-اسدالله امرایی

 120 جار بینراوە